به گزارش سرویس مجله خودرو ساعدنیوز، کلمه کنیستر یا همانcanister از واژه لاتین canstrum به معنای سبد گرفته شده و کنیستر قطعه ای است که روی خروجی باک خودرو نصب و به صورت موقت بخارات بنزین را جذب می کند. در ادامه به توضیح نحوه کار و عملکرد قطعه کنیستر سوخت و خاصیت آن خواهیم پرداخت.
اوایل دهه 70 میلادی با افزایش فشار سازمان های حفظ محیط زیست در زمینه کنترل آلاینده های منتشر شده از خودروها همراه بود و استانداردهای EPA میزان مجاز انتشار آلایندگی خودروها را به سازندگان دیکته کردند و آنها را به این فکر فرو بردند که چطور آنها به این محدوده انتشار ، دست یابند.کاهش میزان آلایندگی منتشره از خودروها از سال 1970 به واسطه بهبود طراحی موتور به علاوه اضافه کردن کنیستر های ذغالی جهت جمع آوری بخارات هیدروکربن و لوله های تجدید گردش گاز خروجی برای کاهش اکسیدهای نیتروژن به انجام رسید. مرحله برجسته و مهم دیگردر تکنولوژی کنترل آلایندگی خودرو در سال 1981 -1980 به وقوع پیوست. به واسطه استانداردهای سخت گیرانه تر، سازندگان خودرو اتومبیل های جدید را به سیستم های کنترل آلایندگی در سطحی بسیار بالاتر مجهز کردند. این سیستمها به سنسورهای اکسیژن و نیز کامپیوترهای آنبورد مجهز شدند. این تجهیزات به بهینه سازی راندمان کنیسترها کمک می کنند. از سال 1990 با مقررات سخت گیرانه تر، استانداردهای سخت گیرانه تر سیستمهای تشخیص عیب کامپیوتری شده که عیب های کنترل آلاینده ها را مشخص می کنند، شکل گرفت.
کنیستر خودرو قطعه ای است که در قسمت خروجی باک اتومبیل نصب شده و به طور موقت بخارات بنزین را جذب می کند و در واقع یک مخزن انبساط و جاذب بخار است که درون آن را با مقدار زیادی از زغال یا کربن پر کرده اند.
یک شیلنگ ورودی بنزین از باک و یک شیلنگ خروجی به سمت موتور دارد؛ که از ورود بخارات بنزین به درون هوا جلوگیری می کند. کربن متخلخلی که در درون آن وجود دارد، می تواند مانند یک اسفنج عمل کرده و بخارات بنزین را به خود جذب کند.
بر روی این قطعه سه خروجی قرار گرفته که دو خروجی به صورت لوله است. یکی به باک بنزین و دیگری با منیفولد هوا در ارتباط است و خروجی دیگر جهت ارتباط با هوای آزاد تعبیه شده و فیلتری نیز در دهانه آن قرار داده شده است.
می دانید که بنزین ماده ای قابل اشتعال است؛ که گرمای زیادی در محیط را به خود جذب می کند و اگر گرما به اندازه ای وجود نداشته باشد که بنزین مشتعل و افروخته شود، تبدیل به بخار خواهد شد.
در صورتی که در باک، هیچ راهی برای خروج گازهای حاصله وجود نداشته باشد، بسیار خطر آفرین خواهد بود. ضمن اینکه ورود همین گازها و بخارات به محیط زیست نیز مضر است.
طراحان خودروسازی اندیشیدند که باید راهی برای ایجاد تنفس در خودرو بیابند تا این گازها را از باک خارج کند، در نتیجه با نصب مخزن انبساط و جاذب یا همان کنیستر خودرو بخارات را به سمت منیفولد با هدف سوختن بخار در موتور خودرو هدایت کرده اند.
یکی از عوامل مهم در آلودگی هوا احتراق ناقصی است که در خودروهای بنزینی به وقوع می پیوندد. برای از بین بردن این معضل البته نه به صورت کامل آن، قطعه ای به نام کنیستر در اتومبیل های بنزینی ابداع شد.
درون این قطعه که شبیه به استوانه است، هیچ مکانیزم مکانیکی و یا الکتریکی وجود ندارد و صرفاً داخل آن را توسط نوعی زغال یا همان کربن پر کرده اند؛ که با آن زغال فعال هم گفته می شود.
وقتی که حرارت در باک افزایش می یابد و به طبع آن فشار نیز افزوده می شود، گازها و بخارات برای جلوگیری از خروج باک از بنزین از طریق لوله ی خروجی به سمت داخلی کنیستر هدایت می شوند. زمانی که موتور روشن است، از طریق شیلنگی که به موتور وصل است، این بخارها می سوزند و وقتی که موتور خاموش است، توسط شیلنگ دوم از ورود این بخارات به هوای آزاد جلوگیری می شود.
هنگامی هم که خودرو درحال حرکت است بخارات بنزین که به وسیله ی این قطعه جذب شده است، برای سوختن از منیفولد ورودی به سمت محفظه ی احتراق هدایت شده و به این صورت مصرف سوخت اتومبیل نیز مقداری کاهش پیدا می کند.
یعنی به دلیل خلاءی که در منیفولد وجود دارد، بخارات به داخل مخزن کنیستر خودرو مکیده شده و منیفولد این بخارات را به سمت محفظه ی احتراق هدایت می کند.
پروسه ی جذب بخارات به نحوی اتفاق می افتد که حتی در صورت خاموش بودن موتور، پس از گذشت چند ساعت کربن یا همان زغال فعال کاملاً تمیز و مرطوب شده و بلافاصله با روشن شدن موتور خودرو و فعال شدن کنیستر، جریان هوایی در داخل این قطعه به وجود می آید و در اثر عبور هوا از بین لایه های زغال، بنزین جذب شده توسط همین کربن فعال تبخیر شده و برای استفاده در سیستم احتراق خودرو به هوا منتقل خواهد شد.
