متن آهنگ مسافر از امیر خوشاوی
پاییز در راه است وَ من سر از پا نمیشِناسم از راه که برسد اتراق که بکند و کولهبارِ زرد-نارنجی-قرمزش را زمین بیاندازد دوباره شاعر خواهم شد دوباره پوستِ چنارهایِ خیس را بو خواهم کرد دوباره در کوچهباغهایِ پیرِ کسالت کلاغهایِ منفردِ انزوا را نظارهگر خواهم شد وَ "فروغ" را به بَر خواهم کشید پاییز در راه است پاییز با آن آفتابِ سبک با آن برگهایِ افیونی که بر لبِ خشکِشان همیشه حرفِ خشخاش است! مدادم را برمیدارم، تراشم را، وَ یک دفترچهی کاهی در تَه و تویِ کولهبارِ پاییز همیشه شعری هست که سوغاتِ تنهاییست همیشه شعری هست با عطرِ خاکِ نمناک
