متن آهنگ هزارو هفتصدو هفتاد از ارسلان فرح پور
رنگ قلبم هی پرید و هی نفس حبس شد برات از شمارس خارجه تعداد دلتنگیم برات میگی یکبارم نشد تو تب کنی بی من ولی من هزارو هفتصدو هفتاد بار مردم برات دوست دارم و از تو چی کم میشه بری زندگیم بی تو بی سرو ته میشه لحظه ها بی خودی سر میشه گفتی که خندتو مدیون قلبمی پاشو بگو هنوز آدم قبلنی هنوز آدم قبلنی من همینجوریشم صبرم تموم واست اینم جنونه شاید تو طاقت نداری سختمه تنهایی چاره چیه هرباری این جمله رو بهت میگم تو باور نداری دوست دارم و از تو چی کم میشه بری زندگیم بی تو بی سرو ته میشه لحظه ها بی خودی سر میشه گفتی که خندتو مدیون قلبمی پاشو بگو هنوز آدم قبلنی هنوز آدم قبلنی
