متن آهنگ رمز پریشانی از سروش دادیار
عشقت آموخت به من رمز پریشانی را چون نسیم از غم تو بی سر و سامانی را بوی پیراهنی ای باد بیاور، ور نه غم یوسف بکشد ، عاشق کنعانی را آه از این درد که زندان قفس خواهد کشت مرغ خو کرده به پرواز گلستانی را لیلی من ! غم عشق تو بنازم که کشی به خیابان جنون ، قیس بیابانی را