به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، همزمان با حضور مقامات سعودی در مراسم وداع با رهبر شهید ایران، استاد حاج احمد ابوالقاسمی، قاری برجسته کشور، آیه 13 سوره آلعمران را با لحنی حماسی تلاوت کرد: «قطعا در برخورد میان دو گروه براى شما نشانهاى بود؛ گروهى در راه خدا مىجنگیدند و دیگر کافر بودند که آنان را به چشم، دو برابر خود مىدیدند...». این آیه مستقیماً به «جنگ بدر» اشاره دارد؛ جایی که مسلمانان با وجود تعداد کم، بر سپاه مجهز و پرجمعیت دشمن پیروز شدند.
تحلیلگران معتقدند انتخاب این آیه، اشارهای مستقیم به «جنگ تحمیلی 40 روزه رمضان» است. در آن برهه که آمریکا و رژیم صهیونیستی با تمام قوا و تجهیزات برای فروپاشی ساختار ایران وارد میدان شدند، برخی کشورهای منطقه از جمله عربستان، با در اختیار قرار دادن پایگاههای نظامی به آمریکا و تقابل مستقیم با ایران، گمان میکردند که کار محور مقاومت تمام است.
تلاوت بخش پایانی آیه («و خدا هر که را بخواهد به یارى خود تایید مىکند؛ یقینا در این ماجرا براى صاحبان بینش عبرتى است»)، در واقع نوعی دیپلماسی قرآنی برای یادآوری این حقیقت به مقامات سعودی و دیگر کشورهای عربی بود که جمهوری اسلامی ایران با وجود ایستادن در برابر ائتلافی که به ظاهر قدرت و نفرات بیشتری داشت، با اتکا به نصرت الهی و تواناییهای درونی خود، دشمن را وادار به عقبنشینی کرد و این رویداد باید مایه عبرت همسایگان باشد.
انتقال چنین پیامهای روشنی، آن هم بدون ایجاد تنشهای مرسوم دیپلماتیک و تنها با بهرهگیری از آیات الهی، نشاندهنده عمق و ظرافت راهبرد جمهوری اسلامی ایران است. مقامات سعودی که در روزهای دشوار نبرد رمضان در قبال زیادهخواهیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی رویکردی منفعلانه اتخاذ کرده بودند، در این مراسم با این پیام روشن الهی مواجه شدند که «خداوند هرکه را بخواهد یاری میکند».
به نظر شما، این مدل از «دیپلماسی قرآنی» و ارسال چنین پیامهای ظریفی، تا چه میزان در تبیین اقتدار و قدرت ایران برای کشورهای منطقه مؤثر است؟ آیا عربها درسی از این جنگ گرفتند؟ لطفاً دیدگاهها و تحلیلهای خود را پیرامون این انتخاب هوشمندانه، در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.