به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، در علم ارتباطات، واژه‌ها صرفاً ابزاری برای انتقال پیام نیستند، بلکه جهت‌دهنده افکار عمومی و سازنده معنای واقعیت به شمار می‌روند؛ شگردی رسانه‌ای که بررسی عملکرد شبکه‌هایی نظیر بی‌بی‌سی فارسی و ایران اینترنشنال به‌روشنی پرده از کاربرد دوگانه و استاندارد گزینشی آن برمی‌دارد. این رسانه‌ها با تفکیک رویکرد واژگانی بر اساس جغرافیا، همان کنش‌ها و نیروهای پلیسی را که در غرب «مظهر قانون و ایجاد نظم» می‌خوانند، در مواجهه با تحولات ایران تحت عنوان «ماشین سرکوب» بازنمایی می‌کنند تا سوگیری سیاسی خود را در پوشش بی‌طرفی خبری پنهان سازند.
در قبال ایران: نیروهای حافظ نظم و امنیت به صورت سیستماتیک با عناوینی چون «دستگاه سرکوب»، «نیروهای سرکوب» و «ماشین سرکوب» بازنمایی می‌شوند تا هرگونه اقدام قانونی به عنوان رفتاری خشونت‌آمیز و غیرمشروع جلوه داده شود.
در قبال غرب (فرانسه): اقدامات مشابه نیروهای امنیتی در مواجهه با ناآرامی‌ها و درگیری‌های خیابانی، ذیل عناوینی چون «پلیس»، «نیروهای ضدشورش» و اقدام قانونی برای برقراری نظم تعریف و مدیریت افکار عمومی بر مبنای ضرورت ایجاد ثبات صورت می‌پذیرد.
کارشناسان سواد رسانه معتقدند این نوع مهندسی واژگان، مصداق آشکار «معیار دوگانه» و چارچوب‌بندی جهت‌دار (Framing) است که در آن ماهیت، عملکرد و مشروعیت نیروی پلیس، نه بر پایه وظایف قانونی و رفتارهای عملیاتی، بلکه بر اساس مناسبات سیاسی و کشوری که در آن مستقر است سنجیده و بازتعریف می‌شود.
پایان پیام
