به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، زلنسکی در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب واژه‌ای مناسب برای تبیین وضعیت فعلی مناسباتش با ترامپ، واژه «احساسی» را مطرح کرد و منطق عمل‌گرایی در مدیریت بحران را شرح داد:
زلنسکی تأکید کرد نباید مبدأ و مقصر آغاز جنگ نادیده گرفته شود؛ او ولادیمیر پوتین را آغازگر تهاجم دانست و تلاش برای تلطیف وجهه وی یا چشم‌پوشی از اقدامات مسکو را فاقد هرگونه کارایی قلمداد کرد. رئیس‌جمهور اوکراین توجیه‌های مبتنی بر نوسان قیمت‌ها یا اثرات اقتصادی درون آمریکا را مبنایی ناکافی برای تغییر رویکرد در قبال این بحران دانست.
زلنسکی تصریح کرد در صورتی که اوکراین مهار شود یا تضعیف گردد، جاه‌طلبی‌های مسکو به خاک اروپا و اعضای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) گسترش خواهد یافت؛ سناریویی که آمریکا را ناگزیر از مواجهه با تصمیمات به‌مراتب پیچیده‌تر، پرهزینه‌تر و خطرناک‌تر خواهد کرد.
وی صراحتاً اعلام کرد: «بهتر است فشار مضاعف بر پوتین وارد شود، نه بر من؛ طرف متجاوز اوکراین نیست.»
از دیدگاه تحلیلی، سخنان زلنسکی بازتاب‌دهنده چند متغیر راهبردی و تغییر فاز دیپلماتیک کی‌یف در مواجهه با ادبیات سیاسی ترامپ است:
در ادبیات محافظه‌کاران نزدیک به ترامپ، پراگماتیسم غالباً هم‌ارز کاهش هزینه‌های حمایتی، ارزیابی سود و زیان مالی و پایان سریع درگیری‌ها از طریق مذاکره و مصالحه فرض می‌شود. زلنسکی با ورود به این زمین بازی، مفهوم «عمل‌گرایی» را از نو قالب‌بندی می‌کند؛ او استدلال می‌آورد که پشتیبانی مالی و نظامی از اوکراین نوعی هزینه مصرفی نیست، بلکه یک سرمایه‌گذاری بازدارنده ارزان‌تر برای مهار جنگی همه‌گیر با ناتو در خاک اروپاست.
به کار بردن صفت «احساسی» برای روابط دوجانبه نشان‌دهنده اصطکاک میان محاسبات استراتژیک دو طرف است. کی‌یف نگران است که تصمیم‌گیری‌های کلان تحت‌تأثیر رویکردهای هیجانی، ادراک‌های فردی یا ملاحظات زودگذر انتخاباتی قرار گیرد و واقعیت‌های نظامی در میدان نبرد به حاشیه رانده شود.
زلنسکی با تکرار اینکه «من متجاوز نیستم»، تلاش می‌کند مانع از عادی‌سازی سناریویی شود که در آن فشار دیپلماتیک غرب برای پذیرش صلح اجباری یا واگذاری سرزمینی، به سمت طرف مدافع سوق پیدا کند. او با تأکید بر تهدید بالقوه علیه کلیت ناتو، امنیت ملی آمریکا را مستقیماً به استقامت خطوط دفاعی اوکراین پیوند می‌زند تا هرگونه تعدیل در حمایت‌های واشنگتن را تصمیمی با ریسک ژئوپلیتیک غیرقابل جبران جلوه دهد.
پایان پیام
