به گزارش سرویس چندرسانه‌ای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، ویدئوی منتشرشده منتسب به وصیت‌نامه و واپسین لحظات زندگی زنده‌یاد پروفسور مریم میرزاخانی، چهره برجسته و ماندگار ریاضیات جهان، بازتابی عمیق از اندیشه‌ها، روحیات و نگاه تسلیم‌ناپذیر این دانشمند بزرگ به زندگی و مرگ را به تصویر کشیده است. این اثر کوتاه با مروری بر لحظات پایانی حیات ایشان، پیامی تکان‌دهنده و الهام‌بخش را به مخاطب منتقل می‌کند.
در این ویدئو، روایت از پذیرش مرگ و مروری بر دستاوردهای علمی بزرگ، از جمله نام‌گذاری روز تولد ایشان به نام «روز جهانی زن در ریاضیات»، به‌گونه‌ای روایت می‌شود که ارزش رسالت فردی و تلاش در مسیر هدف را برجسته می‌سازد. مریم میرزاخانی با نگاهی واقع‌گرایانه و در عین حال پرامید، زندگی را کوتاه‌تر از آن می‌داند که در بند داوری‌های دنیوی بمانیم.
اوج این روایت تأثیرگذار، توصیه پدرانه و مادرانه او به دخترش «آنا» است؛ پیامی که در آن به صراحت از گذر سریع زمان و ضرورت پویایی سخن به میان می‌آید. این وصیت‌نامه مجازی، بیش از آنکه روایتی از غم فقدان باشد، دعوت نامیرایی به تلاش مستمر، استقامت و حرکت رو به جلو در مسیر دشواری‌های زندگی است.
مریم میرزاخانی در این نامه می گوید:
«من چهاردهم جولای می‌میرم؛ دکترا از درمانم ناامید شدن. راستی! یه دختر کوچولو هم دارم، اسمش آناست.
سلام آنا! انتظار نداشته باش که دنیا به حالت اهمیت بده؛ هیچ‌وقت براش مهم نیست خوشحالی یا غمگین. پس بلند شو و حرکت کن! زندگی کوتاهه و فرصت‌هات محدودن. اگه دیر برسی، قطار رفته و تو جا موندی!
تو این لحظه‌ها که دیگه مرگو پذیرفتم، دارم تمام لحظاتمو مرور می‌کنم. فکر می‌کنم رسالتمو انجام دادم؛ روز تولدم روز جهانی زن در ریاضیات نام‌گذاری شد.
مهم نیست دنیا در موردت چی فکر می‌کنه؛ پس پاشو و ادامه بده!»
اگر قرار بود تنها یک جمله از این ویدیو را به عنوان یادگاری در ذهنتان نگه دارید، آن جمله چه بود؟
