به گزارش سرویس چندرسانهای ساعدنیوز، جنوب ایران در بسیاری از تصاویرش با دریا، نخلستان، موسیقی و عروسیهای ساده و صمیمی شناخته میشود؛ مراسمی که قرار است آغاز یک زندگی تازه باشد، نه جایی برای شنیدن صدای انفجار و دیدن پیکر قربانیان.
اما حالا نام کوهستک در شهرستان سیریک هرمزگان با یکی از تلخترین تصاویر این روزهای جنگ گره خورده است؛ خانهای که مراسم عروسی در آن برپا بود، هدف حمله قرار گرفت و طبق گزارشهای منتشرشده، دستکم پنج نفر شهید و نزدیک به 70 نفر مجروح شدند؛ در میان قربانیان، کودک نیز حضور داشته است. گزارشهای رسانهای از حضور زنان و کودکان در میان مجروحان خبر میدهند.
عروسی، خانهای برای شادی بود؛ اما در چند لحظه به صحنهای برای مرگ تبدیل شد. همین تصویر بهتنهایی کافی است تا بار دیگر مسئلهای که در میانه جنگ گاهی پشت تحلیلهای نظامی و سیاسی گم میشود، به مرکز توجه برگردد: غیرنظامیان چه سهمی از این جنگ دارند؟
حمله به مراسم عروسی سیریک، نخستین بار نیست که در این جنگ نام کودکان و خانوادههای غیرنظامی را به تیتر خبرها میآورد. پیش از این، حمله جنایتبار به مدرسه «شجره طیبه» در میناب، یکی از تلخترین حوادث جنگ را رقم زد. تحقیقات رسانهای درباره این حادثه از شهادت 168 دانشآموز و کارکنان مدرسه خبر دادهاند. کودکانی که در مدرسه جان خود را از دست دادند. جنگ وقتی به مدرسه میرسد، دیگر نمیتوان آن را صرفاً در چارچوب «اهداف نظامی» توضیح داد.
همین مسئله درباره سیریک نیز صدق میکند. خانهای که محل برگزاری مراسم عروسی بوده، یک هدف نظامی تعریفشده در میدان نبرد نیست؛ خانه، خانواده و مراسم عروسی، بخشهایی از زندگی عادی مردماند.
