اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت
کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را
فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب
چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را
ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است
به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را
من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم
که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را
اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم
جواب تلخ میزیبد لب لعل شکرخا را
نصیحت گوش کن جانا که از جان دوستتر دارند
جوانان سعادتمند پند پیر دانا را
حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را
غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ
که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را
تعبیر غزل شماره 3 حافظ:
زندگی را سخت نگیرید، خداوند نعمت های فراوانی به شما ارزانی داشته، به آن راضی باشید و با آرامش زندگی کنید. از حرص و طمع حذر کنید زیرا سرانجام خوبی ندارد و باعث بی آبرویی می شود.
برای موفقیت با بزرگان و افراد باتجربه و دلسوز مشورت کنید. بر سر عهد و پیمان خود باشید و کارهای خود را ناتمام رها نکنید. در حق دیگران بدی نکنید که در جایی از زندگی نتیجه آن دامن شما را می گیرد.
