ای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست؟
منزلِ آن مَهِ عاشق‌کُشِ عَیّار کجاست؟
شبِ تار است و رَهِ وادیِ اَیمَن در پیش
آتشِ طور کجا موعدِ دیدار کجاست؟
هر که آمد به جهان نقشِ خرابی دارد
در خرابات بگویید که هُشیار کجاست؟
این غزل از روزهایی سخن می‌گوید که در آن‌ها دل در جست‌وجوی آرامش، حقیقت و رسیدن به آرزویی بزرگ است. شاید مدتی است در میان سردرگمی‌ها و دشواری‌های زندگی به دنبال نشانه‌ای می‌گردید و نمی‌دانید کدام مسیر شما را به مقصد می‌رساند. حافظ یادآوری می‌کند که حتی در تاریک‌ترین شب‌ها نیز نباید امید خود را از دست داد؛ چراکه گاهی درست در لحظه‌هایی که راه را گم‌شده می‌پنداریم، نوری از راه می‌رسد و مسیر تازه‌ای پیش رویمان می‌گشاید. از شتاب‌زدگی دوری کنید، به ندای دل خود گوش بسپارید و بدانید که آرامش و روشنایی پس از گذر از سختی‌ها ارزشمندتر خواهند بود.
ای صاحب فال، اگر نیتی در دل دارید و چشم‌انتظار گشوده شدن گرهی از زندگی‌تان هستید، این فال شما را به صبر، امید و توکل دعوت می‌کند. شاید هنوز زمان دیدار، وصال یا رسیدن به خواسته قلبی‌تان فرا نرسیده باشد، اما این به معنای بسته بودن درهای خوشبختی نیست. در روزهای پیش رو، از ناامیدی فاصله بگیرید و اجازه ندهید آشفتگی‌های امروز، امید فردایتان را خاموش کند. در مسیر رسیدن به آرزویتان ثابت‌قدم باشید و از راهنمایی انسان‌های دانا و باتجربه بهره ببرید؛ گاهی پاسخ پرسشی که مدت‌ها در ذهن دارید، درست زمانی آشکار می‌شود که انتظارش را ندارید.
برای برآورده شدن آرزوهای همه برای حضرت حافظ فاتحه‌ای بخوانید و در قسمت کامنت‌ها بنویسید:
الهی به امید تو ...
اگر هنوز عاشق کسی هستی که به او نمی‌رسی، حاضری منتظر بمانی یا برای همیشه فراموشش کنی؟ ❤️
