به گزارش سرویس سرگرمی پایگاه خبری ساعدنیوز، یکشنبهی پرمشغله؛ روزی که لابهلای دغدغههای کار و زندگی، ناگهان یک یادِ ناخوانده مثل نسیم از سرِ زلفِ خاطرات رد میشود. وقتی عقربهها روی یک ساعتِ آینهای و جفت فیکس میشوند، یعنی کائنات دارد با زبانِ بیزبانی به شما یادآوری میکند که فاصلهها حریفِ فرکانسِ قلبها نمیشوند!
گاهی وقتها زندگی از پشتِ سرعتِ سرسامآورِ روزمرگیها، مچِ ما را میگیرد. وسطِ یک مشت دغدغهی فکری یا خیرهشدن به صفحهی گوشی، ناخودآگاه سرت را بالا میآوری، نگاهت به ساعت میافتد و میبینی عقربهها روی یک عددِ جادویی فیکس شدهاند. مثلاً 19:19! قلبت برای یک صدمِ ثانیه میتپد، نفس در سینه حبس میشود و ناخودآگاه نامِ کسی از گوشهی تاریکِ حافظهی دلت به سطح میآید: «یعنی الان او هم دارد به من فکر میکند؟»
در علمِ انرژی و رمزگشاییِ فرکانسهای کائناتی، ساعتهای آینهای و رند (مثل 11:11، 22:22 یا همین 19:19 امروز) پلهای ارتباطیِ نامرئی بینِ دو روح هستند. وقتی فاصله مابینِ دو نفر زیاد است، ذهن و ناخودآگاهِ انسانها به جای زبان، با فرکانسِ دلتنگی با هم حرف میزنند. ساعتِ 19:19 در این یکشنبهی پاییزی، دقیقاً نقطهی تلاقیِ دو میدانِ مغناطیسی است؛ لحظهای که اگر حس کردی دلتنگیات ناگهان شدت گرفته، شک نکن که موجِ انرژیِ آن طرفِ خط (کسی که یادت کرده) به قلبت رسیده است. این یک تصادفِ تقویمی نیست؛ این زنگِ هشدارِ کائنات است که میگوید: «فاصلهها فقط خطوط روی نقشه هستند؛ قلبها به هم وصلند.»
1. خلوتِ چند ثانیهای: هر جا که هستی، برای سه ثانیه چشمهایت را ببند و تمامِ سر و صداهای اطراف را قطع کن.
2. ارسالِ موجِ لبخند: تجسم کن که او همین حالا روبهروی تو نشسته؛ یک لبخندِ واقعی بزن تا فرکانسِ مثبتت به دستش برسد.
3. ثبتِ نشانه: حواست به اتفاقاتِ اطراف باشد؛ دیدنِ دوبارهی این ساعت یعنی ارتباطِ قلبیِ شما امروز کاملاً برقرار است.
امروز دقیقاً ساعتِ چند ناخودآگاه چشمات به ساعت افتاد و دلت לرزید؟ اسمِ کسی که با دیدنِ این ساعت جادویی بلافاصله یادت افتاد را برایمان بنویس
یادآوری: پیامهای این مطلب صرفاً با هدف سرگرمی، تقویت روحیه و افزایش انگیزه تهیه شدهاند و مبنای علمی یا قطعی برای تصمیمگیریهای حیاتی زندگی نیستند.