به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، در این قاب تاریخی، آیت‌الله هاشمی رفسنجانی با چهره‌ای درهم‌کشیده و چشمانی اشک‌بار دیده میشود که با دستمالی در حال پاک کردن اشک‌های خود است. حضور نیروهای حفاظتی در اطراف ایشان و فضای اندوهگین حاکم بر چهره‌شان، شدت تأثر و بی‌قراری این شخصیت برجسته سیاسی را در یکی از حساس‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران به خوبی نشان می‌دهد.
مراسم تشییع پیکر امام خمینی (ره)، تنها یک رویداد عظیم و عمومی نبود، بلکه برای یاران نزدیک و حلقه‌های اول انقلاب، لحظه‌ای پر از درد و فراق سنگین به شمار می‌رفت. گریه‌های آیت‌الله هاشمی در این مراسم، تجلی همان اندوه گرانی است که در پی از دست دادن رهبر فقید انقلاب بر دوش نزدیک‌ترین همراهان و شاگردان ایشان سنگینی می‌کرد.
پیوند میان بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، فراتر از یک رابطه متعارف سیاسی، ریشه در دهه‌ها مبارزه، اعتماد متقابل و همراهی در سخت‌ترین بحران‌های پیش و پس از انقلاب داشت. این سوگواری عمیق و اشک‌های بی‌واسطه در لحظه وداع، نمادی از پایان فصلی مهم در یک رفاقت تاریخی و آغاز دورانی جدید و پرمسئولیت برای هاشمی رفسنجانی بود که باید مسیر انقلاب را بدون حضور مراد و مقتدای خود ادامه می‌داد.
