به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، شعر و ادبیات در منظومه فکری و فرهنگی رهبر شهید انقلاب همواره جایگاهی ویژه داشته است و این علاقهمندی تنها به حمایت از شاعران و برگزاری جلسات ادبی محدود نمیشود، بلکه خود ایشان نیز از طبع شعری سرشاری برخوردارند. سرودههای حضرت آیتالله خامنهای، که اغلب با مضامین عرفانی، اخلاقی و اجتماعی همراه است، نشاندهنده تسلط و آشنایی عمیق ایشان با ظرایف زبان فارسی و سبکهای مختلف شعر کلاسیک است. انتشار خوانش این اشعار با صدای خود شاعر، علاوه بر جذابیت هنری، فرصتی ارزشمند برای درک بهتر لایههای معنایی و احساسی نهفته در این آثار فراهم میآورد.
در ویدئوی منتشرشده، شعرخوانی با این مطلع زیبا آغاز میشود: «سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم، چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم». در ادامه، ابیات دیگری از این غزل از جمله «از شوق شکرخند لبش جان نسپردم، شرمنده جانان ز گرانجانی خویشم» با لحنی متین و اثرگذار قرائت میشود. همراهی صدای ایشان با تصاویری که در آن خطوط نستعلیق روی پسزمینهای با بافت قدیمی نقش میبندد و چهره رهبر شهید انقلاب به شکلی هنرمندانه پدیدار میگردد، به غنای بصری و تأثیرگذاری این اثر افزوده است.
این اثر هنری کوتاه، فراتر از یک دکلمه ساده، سندی از پیوند عمیق رهبری با هنر ناب ایرانی و ادبیات غنی فارسی است. چنین انتشارتی میتواند الهامبخش هنرمندان و دوستداران ادبیات باشد تا با الهام از این دست آثار، به خلق تولیدات چندرسانهای بپردازند که در آن شعر، خطاطی و صدای شاعر به زیبایی در هم آمیخته و پیامهای بلند انسانی و عرفانی را به مخاطبان منتقل کند. متن این شعر از قرار زیر است:
سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم/ چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم زکم و بیش / چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانی/ من محرم راز دل طوفانی خویشم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی / عمریست پشیمان زپشیمانی خویشم
از شوق شکرخند لبش جان نسپردم / شرمنده جانان زگران جانی خویشم
بشکستهتر ازخویش ندیدم به همه عمر / افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
هر چند امین، بسته دنیا نیم اما / دلبسته یاران خراسانی خویشم