به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، محمدمنان رئیسی در توئیتی نوشت:
آقایان پزشکیان و قالیباف ضمن عرض سلام و تشکر از زحمات، اکنون چندین روز است که از تهدید جان امام جامعه توسط دشمن خبیث صهیونی می‌گذرد و ملت مبعوث ما منتظر واکنش موثر و غیرتمندانه شما هستند؛ اما طی این چند روز، تاکنون شاهد کم‌ترین عکس‌العملی از شما درباره این تهدید نبوده‌ایم! مملکت ما دستگاه کپی ولیّ فقیه دارد که در قبال چنین تهدیدات خبیثانه‌ای اینطور سکوت کرده‌اید؟!
نقد و مطالبه‌گری از مسئولان اجرایی و تقنینی کشور، بی‌تردید حق و وظیفه نمایندگان مجلس است؛ اما شیوه‌ی بیان و ادبیاتی که برای این مقصود به کار می‌رود، خود سنجه‌ای از درک گوینده نسبت به جایگاه‌ها و نمادهای حاکمیتی است. موضع‌گیری اخیر آقای محمدمنان رئیسی، نماینده محترم قم، پیرامون سکوت رؤسای قوای مجریه و مقننه در برابر تهدیدات خارجی، نمونه‌ای است که در آن «هدف» با «ابزار بیان» دچار تضادی اساسی شده است.
عبارت «مملکت ما دستگاه کپی ولیّ فقیه دارد...» بیش از آنکه انتقادی متوجه مخاطبان نامه (آقایان پزشکیان و قالیباف) کند، به ساحت و شأن جایگاه رهبری و ولی فقیه تعرض لفظی دارد. در ادبیات سیاسی و مبانی فقهی و قانون اساسی، جایگاه ولایت فقیه عمود خیمه نظام، کانون همبستگی ملی و واجد شأن معنوی و حکمرانی والاست. تقلیل این جایگاه با تشبیهات سخیف، عامیانه و دون شأن—حتی اگر با نیت سرزنش مسئولان یا هشدار نسبت به خلأ ناشی از تهدید باشد—خطایی غیرقابل توجیه در گفتمان انقلابی به شمار می‌رود.
در نقد این رویکرد چند نکته حائز اهمیت است:
شکستن حریم و تنزل شأن جایگاه رهبری: در فرهنگ سیاسی مبتنی بر ولایت فقیه، حرمت و تکریم این جایگاه یک اصل بنیادین است. تنزل دادن این نهاد با عناوینی از جنس «دستگاه کپی» یا ادوات صنعتی و روزمره، نوعی حریم‌شکنی ناخواسته (یا ناشی از کم‌دقتی) است که بیش از هر چیز دستمایه تمسخر بدخواهان و تضعیف جایگاه رهبری در افکار عمومی می‌شود.
گم شدن اصل مطالبه در حاشیه ادبیات زننده: هدف نماینده محترم مطالبه واکنش قاطع و انقلابی به تهدیدات دشمن بود؛ اما با استفاده از این تعبیر نادرست، کانون توجهات از «تهدیدات دشمن و انفعال قوا» به «توهین‌آمیز بودن ادبیات نماینده» منتقل شد. به بیان دیگر، استفاده از کلمات نامتعارف کارایی هرگونه انتقاد به‌حق را خنثی می‌کند.
الزام به رعایت اخلاق و مراقبت زبانی در تریبون نمایندگی: شأن نمایندگی مجلس و به طریق اولی نمایندگی شهری چون قم ایجاب می‌کند کلمات با وسواس، متانت و انطباق بر موازین اخلاقی انتخاب شوند. نمی‌توان برای اثبات غیرت انقلابی و هشدار درباره خطرات دشمن، حریم‌های اصلی اعتقادی و سیاسی نظام را نادیده گرفت.
انتقاد به انفعال رؤسای قوا می‌توانست در قالبی وزین، مستدل و حاکی از تعهد به حفظ امنیت ملی و صیانت از جایگاه رهبری بیان شود؛ نه با واژگانی که خود مروج سبک‌انگاری مقدس‌ترین ارکان حاکمیتی کشور باشند. دفاع از ولی فقیه در درجه نخست نیازمند حراست از حرمت، وقار و شأن بی‌بدیل این جایگاه در بیان و عمل است.
پایان پیام
