ناگفته‌های علیرضا جهانبخش از تلخ‌ترین لحظه جام جهانی؛ امیدوارم طارمی از من ناراحت نشود ولی صدای گریه‌های یواشکی او در اتوبوس وحشتناک بود! + ویدئو

به گزارش سرویس ورزش پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، گاهی یک ضربه پنالتی، تنها یک توپِ به گل نرفته نیست؛ داستانی است از سنگینیِ یک رویا و فشاری که بر شانه‌های یک ملی‌پوش قرار دارد. علیرضا جهانبخش در گفتگو با برنامه جام 26، از لحظاتی می‌گوید که دوربین‌ها ثبت نکردند؛ ناگفته‌هایی از پشت‌صحنه شکست در برابر مصر و لحظات تلخِ سکوت در اتوبوس تیم ملی.

علیرضا جهانبخش در این گفتگو از توانایی فنیِ هم‌تیمی‌اش می‌گوید و تاکید می‌کند که مهدی طارمی پنالتی‌زن خیلی خوبیه؛ یعنی در تمرینات همیشه پنالتی‌ها رو عالی می‌زنه. اما او در ادامه اضافه می‌کند که فوتبال، بازیِ "لحظه‌هاست":

در اون لحظه خاص، فشارِ روانیِ شدیدی روی مهدی بود، چون خودش پنالتی رو گرفته بود و می‌خواست مسئولیتش رو هم به دوش بکشه. من بهش گفتم تو باید وسط بزنی؛ چون همیشه مطمئن‌ترین نقطه برای پنالتی، مرکزِ دروازه است. اما در اون جوّ و فشار سنگین، تصمیم‌گیری خیلی سخت‌تر از چیزیه که از روی سکوها دیده می‌شه.

اما تلخ‌ترین بخش ماجرا، بعد از بازی بود. من 11 ساله که با مهدی هم‌تیمی هستم، اما برای اولین‌بار بود که صدای گریه کردنش رو می‌شنیدم؛ اون هم با چنان شدتی دهانش رو گرفته بود که بچه‌ها متوجه نشن. ما کنار هم در اتوبوس نشسته بودیم و من می‌دیدم که چطور غصه می‌خوره. مهدی به خوبی می‌دونست که اون گل، چه حجم از شادی رو می‌تونست به مردم و جامعه هدیه بده. بعد بازی در رختکن تیم ملی، فضایِ تیم، فضایِ سنگینِ باخت بود؛ حسی که تمام بچه‌ها با تمام وجود تجربه کردند.