به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، «قرار ما با شما، نه دادگاه، نه بخشش، رقص و پایکوبی روی گور تکتکتان» این متن استوری علی کریمی در دی ماه نیست. متنی است که علیرضا فغانی در اینستاگرامش منتشر کرده.
داور ایرانی که به دلیل قانونی عجیب در فدراسیون فوتبال مبنی بر بازنشستگی در 45 سالگی ترجیح داد، راهی استرالیا شود. تا اینجا او تصمیمی غیرمعقول نگرفته بود. توانایی داوری در سطح اول دنیا را داشت و نمیشد برای اینکه به آیندهاش فکر میکند به او خردهای گرفت.
بااینحال، فغانی ایران با فغانی استرالیا تفاوتهای زیادی دارد.
او که در ایران کارمند شهرداری تهران بود و برای انتخابات سال 96 شورای شهر هم ثبتنام کرده بود، در استرالیا ژست آزادیخواهی گرفت.
«میبینم آن شکفتن شادی را، جشن بزرگ روز آزادی را» دیگر استوری او در دیماه پارسال بود. طعنهآمیز اینکه هوشنگ ابتهاج این شعر را علیه حکومت پهلوی و بهخاطر اعدام دوستش پس از کودتای 28 مرداد سروده بود.
این اما تنها استوری او در دیماه نبود. او جانباختگان دیماه را با کشتههای جنگ اوکراین مقایسه کرد. «4 روز در مقابل 3 سال». واکنشی به آمار شبکۀ ضدایرانی اینترنشنال از جانباختگان که ابتدا 12 هزار، بعد 36 و بعدتر تا 52 هزار نفر بدون هیچ مدرکی تخمین زده شد.
حدود یک ماه بعد و با آغاز حملۀ آمریکا و اسرائیل به ایران، فغانی پا را هم از این فراتر گذاشت. زمانی که ترامپ ایران را تهدید به برگرداندن به تمدن ایران عصر حجر کرد، فغانی باز هم در اینستاگرامش نوشت: «عصر حجر یعنی: خرید گوشت و مرغ قسطی، کشتن معترضان، تجاوز به زندانیان و پرستاران، تیرخلاص در بیمارستان، نبود اینترنت، خط فقر 80 میلیون تومان».
ترامپی که فغانی پس از قضاوت در فینال جام جهانی باشگاهها عکس ژستش با او را در اینستاگرامش منتشر کرده بود، اکنون بر سر ایرانیان بمب میریخت.
مهاجرت به نظر باعث شد او هم گرفتار اتاق پژواک شود. پدیدهای که در آن، افراد به دنبال اطلاعات و نظراتی هستند که با عقاید یا ایدئولوژیهای آنها همسو باشد. فرد فارغ از اینکه این ادعاها چقدر صحیحاند آنها را تکرار میکند.
فغانی در مستطیل سبز همچنان یکی از بهترینهای دنیاست و کمخطا سوت میزند اما در بیرون از زمین او دیگر چنین نیست.
فغانی جمعهشب، میهمان برنامۀ عادل فردوسیپور بود. برنامهای که در ایران تولید و پخش میشود، میزبان کسی بود که طرفدار بازگشت یک مملکت و مردمانش به عصر حجر است.
پیشتر خود عادل فردوسیپور، گفته بود: «ما که با فغانی کیف میکنیم، هر کی هم خواست نکنه!» علاقۀ آدمها به خودشان ارتباط دارد اما اینجا بحث علاقۀ شخصی نیست. اگر این را بپذیریم که همه در یک جغرافیا زندگی میکنیم، کسی که آرزوی نابودیاش را دارد، منطقاً نباید در آن چنین مورد استقبال قرار بگیرد.
حالا اما قبح همه چیز آنقدر ریخته که فردا اگر علی کریمی را هم دیدیم نباید تعجب کنیم.
نیچه، فیلسوف آلمانی در کتاب فراسوی نیک و بد نوشته: «گر دیری به مَغاکی [چاهی] بنگری، مغاک نیز در تو خواهد نگریست». گویا فغانی و دوستانش آنقدر خیره به سیاهی جریان ضدایرانی شدهاند که حالا خودشان هم بخشی از آن هستند.
«به نظر شما، آیا چهرههای مشهوری که در فضای مجازی علیه وطن خود موضع میگیرند، همچنان شایسته تریبونهای داخلی هستند؟ در کامنتها بنویسید.»
