به گزارش سرویس ورزشی پایگاه خبری ساعدنیوز به نقل از خبر ورزشی، اعلام فهرست جدید تیم ملی بار دیگر نام دنیس اکرت را در میان مهاجمان دعوتشده قرار داد؛ بازیکنی که یکی از 26 سهمیه ایران در جام جهانی 2026 بود اما در هیچیک از سه مسابقه مرحله گروهی حتی یک دقیقه هم به میدان نرفت.
در سوی دیگر، اللهیار صیادمنش قرار دارد؛ مهاجم 25 سالهای که این روزها برای لخپوزنان بازی میکند و با وجود ثبت آمار قابل توجه در شروع فصل جدید، در فهرست قلعهنویی جایی ندارد. همین تفاوت، یک سؤال مشخص را مطرح میکند: چه تفاوتی میان شرایط اکرت و صیادمنش وجود دارد که یکی در فهرست تیم ملی است و دیگری نه؟
دنیس اکرت در فهرست نهایی ایران برای جام جهانی 2026 قرار گرفت، اما در هر سه مسابقه ایران مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر تنها روی نیمکت نشست و در هیچکدام وارد زمین نشد. مجموع دقایق حضور او در جام جهانی: صفر.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که سایر مهاجمان ایران در طول مسابقات فرصت بازی پیدا کردند و اکرت عملاً بدون ثبت هیچ دقیقهای در جام جهانی، مسابقات را به پایان رساند.
با وجود آن تجربه در جام جهانی، اکرت در فهرست جدید تیم ملی برای دیدارهای دوستانه مقابل ازبکستان و روسیه قرار گرفته است. مهاجم استاندارد لیژ در شروع فصل 2027-2026 در لیگ بلژیک 6 بازی انجام داده و 392 دقیقه در زمین بوده؛ آمار او شامل 4 گل و صفر پاس گل است.
یعنی اکرت در مجموع تولید گل و پاس گل، 4 مشارکت مستقیم در گل داشته است؛ آماری که البته به دلیل تعداد کمتر بازیهای او باید با احتیاط با بازیکنان دیگر مقایسه شود.
اللهیار صیادمنش در فصل جدید برای لخپوزنان تا این مقطع در 13 مسابقه به میدان رفته و 719 دقیقه بازی کرده است. او در این مدت 6 گل و 3 پاس گل به ثبت رسانده؛ یعنی 9 مشارکت مستقیم در گل.
در لیگ لهستان، صیادمنش 7 بازی و 383 دقیقه بازی کرده و 4 گل زده و در رقابتهای اروپایی نیز 2 گل و 3 پاس گل به نام خود ثبت کرده است.
عددها؛ برتری صیادمنش در تولید گل
اگر مجموع گل و پاس گل را معیار قرار دهیم، صیادمنش با 9 مشارکت مستقیم در گل عملکرد بهتری از اکرت با 4 مشارکت دارد. او همچنین در مجموع 719 دقیقه برای تیم باشگاهیاش بازی کرده، در حالی که اکرت 392 دقیقه فرصت داشته است.
اما یک نکته مهم هم وجود دارد؛ اکرت از نظر نرخ گلزنی وضعیت بهتری دارد. او هر 98 دقیقه یک گل زده، در حالی که صیادمنش در مجموع رقابتهای فصل تقریباً هر 120 دقیقه یک گل به ثمر رسانده است. بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس تعداد گل، عملکرد این دو بازیکن را مقایسه کرد.
در واقع، مسئله اصلی این گزارش این نیست که کدام بازیکن «باید» به تیم ملی دعوت شود؛ تصمیم نهایی درباره فهرست بازیکنان به کادر فنی مربوط است. سؤال اینجاست که معیار انتخاب اکرت در شرایطی که صیادمنش با 6 گل و 3 پاس گل در شروع فصل عملکرد هجومی قابل توجهی داشته، چیست؟
اکرت علاوه بر آمار فعلی، یک مزیت آماری در نرخ گلزنی دارد و مهاجمی است که در جام جهانی نیز در فهرست نهایی تیم ملی قرار گرفت. در مقابل، صیادمنش مشارکت بیشتری در گلهای تیم باشگاهیاش داشته و از نظر تعداد گل و پاس گل مجموعاً آمار بالاتری ثبت کرده است.
شاید مهمترین بخش این مقایسه به چند ماه قبل برگردد؛ زمانی که نام اکرت در فهرست نهایی جام جهانی قرار گرفت، اما سرمربی تیم ملی در هیچیک از سه مسابقه از او استفاده نکرد.
حالا چند ماه پس از آن مسابقات، اکرت بار دیگر در فهرست قلعهنویی قرار گرفته و صیادمنش بیرون مانده است. همین اتفاق باعث میشود مقایسه این دو مهاجم دوباره مطرح شود؛ مقایسهای که پاسخ آن را باید در معیارهای فنی و تاکتیکی مورد نظر کادر فنی جستوجو کرد، نه فقط در جدول گلها.
با این حال، اعداد یک واقعیت را نشان میدهند: صیادمنش در مجموع گل و پاس گل بیشتری ثبت کرده، اکرت نرخ گلزنی بالاتری دارد و هر دو در شرایط متفاوتی برای باشگاههای خود بازی کردهاند. حالا اینکه این تفاوتها چرا برای قرار گرفتن یکی در فهرست تیم ملی کافی بوده و دیگری را بیرون نگه داشته، سؤالی است که با اعلام هر فهرست جدید قلعهنویی دوباره مطرح خواهد شد.
به نظر شما کدام معیار در انتخاب مهاجم تیم ملی اولویت دارد؛ آمار کلی گل و پاس گل (صیادمنش) یا نرخ گلزنی و سلیقه تاکتیکی کادر فنی (اکرت)؟ نظرتان را کامنت کنید.
