به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، جدیدترین قسمت از برنامه تلویزیونی و پرمخاطب «جیمی جام»، میزبان یکی از چهرههای برجسته و ماندگار موسیقی سنتی ایران، سالار عقیلی بود. این برنامه که به واسطه گفتوگوهای متفاوت و فضای پویای خود مخاطبان بسیاری را جذب کرده، در این قسمت حال و هوایی کاملاً موسیقایی و اصیل به خود گرفت.
در بخشی از این برنامه، سالار عقیلی به همراه ابوطالب حسینی، مجری برنامه، به بازخوانی یکی از غزلیات معروف حضرت حافظ پرداختند. در این همخوانی، بار دیگر مخاطبان شاهد صدای پرحجم، استوار و حماسی سالار عقیلی بودند؛ صدایی با اصالت و زنگدار که در عین صلابت، ظرافتهای آواز ایرانی را به زیبایی به دکور برنامه آورد. در این میان از زیبایی صدای ابوطالب هم نباید غافل شد البته نیازمند تمرین زیادی است.
غزل حافظ:
زاهدِ خلوتنشین، دوش به مِیخانه شد... از سرِ پیمان بِرَفت، با سرِ پیمانه شد
برنامه «جیمی جام» با این قسمت نشان داد که میتواند در کنار بخشهای طنز و ورزشی، بستری مناسب برای پاسداشت هنر اول این مرز و بوم و آشنایی بیشتر نسل جوان با ظرفیتهای آواز سنتی باشد.
صدای سالار عقیلی را میتوان یکی از طنیناندازترین و استوارترین صداهای نسل معاصر موسیقی اصیل ایرانی دانست؛ حنجرهای که انگار برای خواندن از وطن، حماسه و عشق کوک شده است.
جنس صدای او ویژگیهای منحصربهفردی دارد که آن را در میان مخاطبان خاص و عام محبوب کرده است:
صدای سالار عقیلی از معدود صداهای پرحجم (یا به اصطلاح ششدانگ) است که زنگ و قدرت خاصی دارد. این صلابت باعث شده که اجرای سرودهای ملی و میهنی نظیر تصنیف ماندگار «ایران جوان» (وطنم) با حنجره او، به یک اثر هویتی و پرشور تبدیل شود.
با وجود آنکه صدای او بم و قدرتمند است، اما در اجرای گوشههای ظریف، تحریرهای ریز و غزلهای عاشقانه، انعطاف و نرمی شگفتانگیزی از خود نشان میدهد. او بهخوبی میتواند حسِ آمیخته با حزن و امیدِ شعر حافظ و مولانا را در رگهای آواز جاری کند.
ابوطالب حسینی فارغ التحصیل لیسانس رشته صنایع از دانشگاه صنعتی قم می باشد که مدت ها به صورت حرفه ای تکواندو کار می کند و مدال کشوری هم دارد تا اینکه با خنداونه به شهرت رسید.
ابوطالب فعالیت خود را از شبکه های اجتماعی با تهیه پادکست های طنز شروع کرد و کم کم در فضای مجازی اسم رسم دار شد.
به نظر شما ابوطالب حسینی استعداد خوانندگی دارد؟ آیا برای خواننده شدن، استعداد ذاتی لازم است؟