به گزارش سرویس سیاست ساعدنیوز، لاله مرزبان، بازیگر سینمای ایران، پس از کسب جایزه بازیگری بخش افقهای جشنواره فیلم ونیز برای بازی در فیلم «مراقب»، با اظهارات خود در نشست خبری این رویداد خبرساز شد. حضور او در این جشنواره بینالمللی و سخنانش درباره مسئولیتهای اجتماعی، واکنشهای انتقادی متفاوتی را در فضای رسانهای به همراه داشته است؛ بهویژه آنکه پاسخ او به پرسش صریح خبرنگار درباره احتمال بازگشتش به ایران، از سوی بسیاری از مخاطبان پاسخی نامرتبط، مبهم و فرار از اصل سؤال ارزیابی شد.
مرزبان در حاشیه این جشنواره، پرسش مطرحشده را «مهم» خواند اما بحث را به سمت دیگری سوق داد و گفت: «ما هر کدوممون در ایران، به عنوان بازیگر، دکتر یا زن، زاده شدیم و تلاش میکنیم فقط یک قدم جلوتر بایستیم و برای کوچکترین خواستههایمان تلاش کنیم.» او با اشاره به اینکه سهم هر فرد به اندازه توان اوست، مدعی شد که این قدمهای کوچک شاید بتواند آینده و زندگی راحتتری را برای نسلهای بعدی رقم بزند؛ اظهاراتی که در لحظه دریافت جایزه مطرح شد و بسیاری آن را یک موضعگیری سیاسی به جای یک سخنرانی هنری قلمداد کردند.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که نحوه حضور این بازیگر در جشنواره ونیز با حواشی و انتقادات تندی روبهرو است. نمایش فیلم «مراقب» در این رویداد و انتشار تصاویری از لاله مرزبان بدون رعایت حجاب، بحثهای جدی و چالشبرانگیزی را درباره نحوه تولید و دور زدن مجوزهای قانونی ساخت فیلم در ایران به وجود آورده است. مجموع این رفتارها و صحبتهای حاشیهساز باعث شده تا حضور او در ونیز، بیش از آنکه یک دستاورد سینمایی تلقی شود، به عنوان اقدامی زاویهدار با هنجارهای داخلی و تقابل با چارچوبهای رسمی کشور تفسیر گردد.
برخی معتقدند این نوع رفتارها صرفاً برای جلب توجه داوران خارجی و گرفتن جایزه است. شما چقدر با این نقد موافقید؟ دلیلتان را بنویسید.
