به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، شهرام قائدی با اشاره به ایفای نقش کاراکتر یک داماد سرخانه در سریال «زمانه»، به ابعاد تلخ و دشوار این تجربه پرداخت و اعلام کرد که این نقش درست دست روی نقطه حساس گذشته و عزتنفس او گذاشته بود. وی با تأکید بر تربیت خانوادگیاش اظهار داشت: «من در خانوادهای بزرگ شدم که پدرم احترام زیادی برای ما قائل بود و با طبع بلندی بار آمدیم؛ هیچوقت به کسی التماس نکردیم و آویزان نشدیم».
قائدی در ادامه با لحنی متاثرکننده افزود که در زمان فیلمبرداری، با وجود زنده بودن مادرش، دائم نگران قضاوت خانواده بوده است: «همیشه میگفتم اگر مادرم این صحنه را ببیند چه میشود؟». او با اشاره به سکانسی تحقیرآمیز که در آن شخصیت داستان از هر دری رانده شده و به توهین کشیده میشود، گفت: «در سکانسی که هرگز نمیخواستم بازی کنم، پاهای استاد محجوب را به دست گرفتم، جورابش را درآوردم و برای التماس پاهایش را مالیدم؛ آن لحظه کوهی از نفرت بودم و هنوز هم بابت آن سکانس از خانوادهام شرمندهام».
شهرام قائدی، متولد سال 1354 در استان فارس، از بازیگران شناختهشده و باتجربه تلویزیون و سینمای ایران است که فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه هفتاد با کلاسهای بازیگری امین تارخ و حضور در تئاتر آغاز کرد و سپس با نقشآفرینی در سریالهای خاطرهانگیزی همچون «قرارگاه مسکونی»، «زمانه» و «پنجمین خورشید» به شهرت رسید. او در طول سالها فعالیت هنری، با مهارت در اجرای نقشهای کمدی و درام، انعطافپذیری قابلتوجهی از خود نشان داده است. در زندگی شخصی، قائدی ازدواج کرده و صاحب یک دختر است؛ وی همواره ارزشهای خانوادگی و عزتنفس برآمده از تربیت اصیل خود را در صدر اولویتهای زندگیاش قرار داده و حتی در مصاحبههایش تأکید کرده که پذیرش نقشهای تحقیرآمیز برخلاف روحیات فردیاش، از چالشبرانگیزترین بخشهای کارنامه حرفهای او بوده است.
به نظر شما فداکاری بازیگر برای اجرای باورپذیر یک نقش تحقیرآمیز، نشانه اوج حرفهایگری در بازیگری است یا بازیگران باید به خاطر ارزشهای خانوادگی از پذیرفتن چنین سکانسهایی خودداری کنند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید!