به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، امروز، خنده‌های ستاره در این قاب‌ها شاید بیش از هر چیز یادآور این حقیقت تلخ باشد که هیچ‌کس از فردای زندگی خبر ندارد؛ عکس‌هایی که زمانی فقط یک خاطره شیرین بودند، حالا برای بازماندگان و مخاطبان به یادگاری‌هایی از زنی تبدیل شده‌اند که خیلی زود از میانشان رفت.
بیژن مرتضوی در 25 آبان 1336 در ساری زاده شد. او نواختن ویولن را از سن سه‌سالگی آغاز نمود و در تهران زیر نظر استادان ویولن از جمله پرویز یاحقی به یادگیری این ساز پرداخت و تکنیک‌های ویژه‌ای چون بداهه‌پردازی (و بداهه‌نوازی) ارکستراسیون، ترتیب و تنظیم، گام ربع پرده و غیره را آموخت. در سن هفت‌سالگی او با استعداد یادگیری نواختن پیانو، گیتار سازهای کوبه‌ای و سازهای زهی موسیقی سنتی مانند عود، تار و سنتور را فرا گرفت. در یازده‌سالگی توانست مقام نخست مسابقه کشوری موسیقی دانش آموزان در ایران را کسب کند. او چهارده‌سال داشت که یک گروه ارکستر 32 نفری تشکیل داد و ساخته‌های خود را در اردوی تابستانی «رامسر» اجرا کرد.
ستاره سعیدی همسر و مدیر برنامه‌های بیژن مرتضوی، پس از قرار گرفتن تحت عمل جراحی مغز در ترکیه به کما رفته بود و پس از گذشت چند روز در دهم شهریور 1402 درگذشت.
مرتضوی در بهمن 1403 با مجری نرگس فرخ ازدواج کرد. این سومین ازدواج وی است.
در 6 مهر 1405، پس از انتشار گزارش‌هایی درباره بازگشت بیژن مرتضوی به ایران، او با انتشار ویدئویی در صفحه اینستاگرام خود این خبر را تکذیب کرد و اعلام کرد که در ایران حضور ندارد. دو روز بعد، در 8 مهر 1405، مرتضوی با انتشار یک پخش زنده در اینستاگرام از فرودگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) در تهران، از ورود خود به ایران خبر داد. در این ویدئو، او و همسرش در فرودگاه حضور داشتند.
شما اگر جای بیژن مرتضوی بودید و بعد از گذشت سال‌ها دوباره به این عکس‌های شاد نگاه می‌کردید، چه حسی پیدا می‌کردید؟
