به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان میزبان دو چهره آشنای دنیای سرگرمی شد؛ نعیمه نظام‌دوست و داریوش فرضیایی که سال‌هاست با نام عمو پورنگ در خاطره جمعی چند نسل از مخاطبان تلویزیون حضور دارند، این بار با فیلم سینمایی «عموی بچه‌ها» در کنار یکدیگر دیده شدند.
در جریان برگزاری نشست خبری فیلم سینمایی «عموی بچه‌ها» در سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، گفت‌وگوی میان یکی از خبرنگاران با داریوش فرضیایی و نعیمه نظام‌دوست فضای نشست را شاد و پرخنده کرد.
خبرنگار حاضر در سالن با اشاره به سوابق همکاری این دو هنرمند گفت:
«خانم نظام‌دوست، یک هفت‌سالی در "محله گل و بلبل" نقش مادر عمو پورنگ را داشتند و در این فیلم سینمایی هم نقش خواهرشان را ایفا می‌کنند. علاوه بر اینکه دوست داریم بدانیم کدوم نقش را بیشتر دوست داشتید، می‌خواهم بدانم نقش سومی هم وجود دارد یا نه؟»
پیش از آنکه پاسخی به ترجیح میان نقش مادر یا خواهر داده شود، نعیمه نظام‌دوست بلافاصله و با لحنی شوخ‌طبعانه اعلام کرد:
«هیچ اشکالی نداره، دفعه بعد اگر کاری با هم داشتیم من نقشش همسرش را بازی می‌کنم!»
این پیشنهاد غیرمنتظره بلافاصله واکنش طنز و هراسان داریوش فرضیایی را به دنبال داشت.
داریوش فرضیایی، مجری و بازیگر محبوب ایرانی، اول مرداد 1352 در تهران به دنیا آمد. او در خانواده‌ای پرجمعیت چشم به جهان گشود؛ پدری آذری‌زبان و اهل خلخال و مادری گیلانی داشت. همین ریشه‌های خانوادگی باعث شده بود که او در بسیاری از اجراهایش با صمیمیت به زبان‌های ترکی و گیلکی صحبت کند و این ویژگی، رنگ و بوی خاصی به شخصیت دوست‌داشتنی «عمو پورنگ» ببخشد.
فرضیایی ششمین فرزند خانواده است و پنج برادر و دو خواهر دارد. با این حال، خانواده او سال‌ها پیش داغ از دست دادن یکی از برادرانش را نیز تجربه کرده بود؛ برادری که بر اثر بیماری درگذشت و غمی بزرگ را برای خانواده به جا گذاشت.
23 تیر 1405، یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی داریوش فرضیایی رقم خورد؛ روزی که مادرش پس از سال‌ها تحمل بیماری، در 90 سالگی چشم از جهان فروبست. مجری محبوب برنامه‌های کودک که سال‌ها با عشق، صبوری و ازخودگذشتگی در کنار مادرش بود و بخش مهمی از زندگی خود را صرف مراقبت از او کرده بود، این بار در غم از دست دادن بزرگ‌ترین تکیه‌گاه زندگی‌اش به سوگ نشست.
به نظر شما ترکیب نعیمه نظام‌دوست و عمو پورنگ در نقش‌های مادری و خواهری دوست‌داشتنی‌تر است یا فکر می‌کنید واقعاً در قالب زوج سینمایی هم می‌توانند یک کمدی موفق برای کودکان خلق کنند؟
