به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، امیر غفارمنش در برنامهای با اجرای علی ضیا به نقد سیستم آموزشی پرداخت و این پرسش را مطرح کرد که سیستم آموزشی چه مشکلی دارد و چه چیزی باید یاد میداده که یاد نمیدهد، و در پاسخ تأکید کرد که «هیچی یاد نمیده. هیچی.» او به عنوان نمونه به مباحثی مانند کمم و بمم، انباشته شدن آبرفتها در دهانهی رودها و پدید آمدن دلتا، و همچنین مگس تسهتسه در آفریقا اشاره کرد و پرسید که این مطالب الان به چه درد میخورد و آیا فرد میخواهد در آفریقا زندگی کند.
وی در ادامه با اشاره به مواردی چون صرف کردن فعل در حالت عصبانی و جدول تناوبی مندلیوف، این سوال را مطرح کرد که آیا این موارد به کار میآیند. او سپس این پرسش را پیش کشید که چرا با وجود اعتقاد به اینکه ایرانیها باهوشترینها در دنیا هستند و حتی به گفته او ترامپ نیز در سخنرانی خود به باهوش بودن ایرانیها اشاره کرده است، باید کلهمان را پر از چیزهایی بکنیم که به درد نمیخورد.
او در پایان پیشنهاد کرد که چرا آموزش و پرورش از سن هفت-هشت سالگی تحولی ایجاد نکند و برای این کار هزینه و بودجه نگذارد. غفارمنش پیشنهاد داد که بچهها از پنج سالگی وارد مجموعههای بازی شوند و با گذاشتن دوربینهای مخفی و رصد رفتار بچهها توسط کارشناسان، مثلاً مشخص شود چه کسی به کار خبرنگاری و پرسشگری علاقه دارد تا مجری شود و چه کسی اسباببازیها را میشکند تا مکانیک شود، تا از سنین 8 یا 9 سالگی برای هر فرد سه گزینه شغلی مناسب و موفق تشخیص داده شود.
شما چقدر با حرفهای امیر غفارمنش موافقید؟ به نظر شما هم درسهایی که خوندیم تو زندگی واقعی به کار نیومد؟