به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، بر اساس مستندات و سکانس‌های به نمایش درآمده از سریال «یل»، یک دوگانگی و تناقض غیرقابل‌انکار در میزان آگاهی و واکنش‌های شخصیت «سهراب» به چشم می‌خورد. در جریان قسمت چهارم این مجموعه، شخصیت محسن با صراحت تمام، ماجرای تلخ رخ داده برای «غزل» را برای سهراب روایت می‌کند و به روشنی به او اطلاع می‌دهد که این دختر مورد تهاجم و خفت‌گیری قرار گرفته و اکنون با وضعیتی بسیار وخیم (مرده و زنده) در تخت بیمارستان رها شده است. بنابراین، سهراب به طور کامل از وضعیت بحرانی غزل مطلع می‌گردد.
با وجود این پیش‌زمینه شفاف داستانی، در قسمت ششم مخاطب با صحنه‌ای عجیب مواجه می‌شود؛ زمانی که به سهراب اطلاع می‌دهند غزل در وضعیت اغما (کما) به سر می‌برد، وی با تعجبی حیرت‌انگیز و واکنشی حاکی از بی‌خبری مطلق با این موضوع برخورد می‌کند. این ناهماهنگی فاحش در پیوستگی دیالوگ‌ها و سیر آگاهی شخصیت‌ها، این پرسش اساسی را مطرح می‌سازد که آیا این تقابل، صرفاً یک گاف بزرگ فیلمنامه‌ای و نشان‌دهنده عدم دقت در حفظ راکورد داستانی است، یا آنکه سازندگان سریال نکته‌ای پنهان را در پس این رفتار متناقض گنجانده‌اند که از چشم مخاطب دور مانده است؟.
سریال «یَل» یکی از مجموعه‌های جدید نمایش خانگی ایران در سال 1405 است که با فضایی جنایی، معمایی و پرتعلیق، مخاطبان را به دل پرونده‌ای تکان‌دهنده می‌برد. این مجموعه به کارگردانی برادران محمودی، سازندگان سریال پرمخاطب «پوست شیر»، با حضور بازیگرانی چون میلاد کی‌مرام، حسین یاری، پردیس احمدیه و نوید محمدزاده ساخته شده است.
داستان سریال حول پرونده تجاوز به یک دختر بچه شکل می‌گیرد؛ ماجرایی تلخ که قرار است با پنهان‌کاری و سرپوش گذاشتن بر حقیقت، به فراموشی سپرده شود. ژاندارم وقت که نمی‌تواند با این ماجرا کنار بیاید، از سمت خود کناره‌گیری می‌کند؛ اما جانشین او به جای کشف حقیقت، مسیر دیگری را در پیش می‌گیرد.
نظر شما درباره این سکانس‌های عجیب چیست؟ آیا این ناهماهنگی در روایت سریال «یل» صرفاً یک سوتی و گاف خنده‌دار فیلمنامه‌ای است یا فکر می‌کنید کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است و سهراب در حال نقش بازی کردن است؟ حتماً تحلیل‌ها و نظرات خود را در بخش کامنت‌ها برای ما بنویسید!
