به گزارش سرویس چندرسانه ای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، کاوش پس از آن آغاز شد که صاحب یک زمین کشاورزی از انجمن باستانشناسی «هریتیج» خواست بخشی از مزرعۀ او را بررسی کنند. مردم روستا سالها درباره اشیای ارزشمندی صحبت میکردند که گفته میشد در زمان درگیریهای سال 1920 در آنجا پنهان شدهاند. بر اساس این روایت، زنی قزاق به نام «مارتینووا» پیش از رسیدن نیروهای بلشویک، وسایل و داراییهای خانوادگی خود را داخل چاهی عمیق مخفی کرده بود.
باستانشناسان در جستجوهای خود در زیر این ملک، چاهی به عمق حدود پنج متر پیدا کردند. درون چاه چند قطعه ظروف فلزی قرار داشت؛ از جمله سه لگن برنزی، یک لگن مسی و یک کاسه نقرهای.
رومن یولکین، سرپرست گروه باستانشناسی، گفت اشیای کشفشده با جزئیات داستان قدیمیای که نسل به نسل در روستا نقل میشد، مطابقت دارد. او افزود که تنها کاسه نقرهای، به دلیل اندازه و قدمتش، اکنون میتواند ارزشی نزدیک به 500 هزار روبل داشته باشد.
این حفاری همچنین به کشف 34 شیء کوچک دیگر منجر شد. در میان آنها سکههای قدیمی، اشیای مذهبی و وسایل خانگی مرتبط با زندگی مردم منطقه دان دیده میشود.
پژوهشگران یک سکه «دنگا» و یک سکه نیمکوپکی متعلق به دوران سلطنت امپراتریس آنا ایوانوونا در قرن هجدهم را نیز شناسایی کردند. آنها همچنین دو صلیب متعلق به پیروان «کهنباوران» روسی پیدا کردند.
استاروچرکاسکایا زمانی پایتخت قزاقها بود و هنوز هم یکی از قدیمیترین سکونتگاههای منطقه روستوف به شمار میرود. باستانشناسان سالهاست به دلیل اهمیت تاریخی این منطقه در آنجا حفاری انجام میدهند.
رومن یولکین، رئیس انجمن باستانشناسی هریتیج، گفت: «ما این کشف را یک گنج واقعی میدانیم. نخست اینکه افسانه قدیمی مربوط به اشیای پنهانشده را تأیید میکند و به علاوه، چنین ظروفی در آغاز قرن گذشته واقعاً بسیار گرانقیمت بودند. حتی امروز نیز ارزش یک کاسه نقرهای با وزنی بیش از یک کیلوگرم، با توجه به اهمیت تاریخی آن، به حدود نیم میلیون روبل میرسد».
در جریان جنگ داخلی روسیه، بسیاری از خانوادهها با عبور ارتشها از جنوب روسیه، پول، جواهرات و وسایل ارزشمند خود را زیر خاک پنهان میکردند. بخشی از این داراییهای مخفیشده هرگز دوباره پیدا نشدند. اشیای کشفشده اکنون پاکسازی و بررسی خواهند شد و سپس به مجموعههای موزهای منطقه منتقل میشوند.
ساکنان روستا نیز این حفاری را با دقت دنبال میکردند، زیرا داستان گنج پنهانشده دههها در میان مردم محلی نقل میشد تا اینکه سرانجام این کشف انجام گرفت.
