دلایل کم حرفی در دوران نامزدی

  چهارشنبه، 29 تیر 1401   زمان مطالعه 13 دقیقه
دلایل کم حرفی در دوران نامزدی
کم حرفی در دوران نامزدی می تواند به علت تفاوت های شخصیتی باشد، گاه می تواند حاصل تربیت خانوادگی باشد که او را به کم حرفی عادت داده اند. در این نوشتار علل کم حرفی زوج ها را در دوران نامزدی بیان خواهیم کرد.

دوران نامزدی نقش مهمی در شکل گیری یک رابطه دارد بنابراین زوجین باید به این موضوع توجه داشته باشد در این دوران عوامل متعددی می تواند بر روی رابطه نقش داشته باشد به ویژه نحوه برقراری این ارتباط ها بسیار با اهمیت است تجربیات در این زمینه نشان می دهد که افراد از طریق حرف زدن با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و نحوه صحبت کردن است که می تواند نشان دهنده شخصیت فرد مقابل باشد. نامزدها نیز در این زمینه دارای تجربه های متفاوتی هستند برخی از از آن ها می گویند که کم حرفی در دوران نامزدی آن آزار دهنده است از سویی برخی می گویند که نامزدشان بسیار پر حرف است و سخنان نسنجیده می گوید هر دوی این مقوله می تواند بر روی نحوه برقراری راتباط شما نقش داشته باشد اما علت ان چیست و چگونه می توانیم با این سکوت برخورد کنیم که هم ارتباط خود را حفظ کنیم و هم بتوانیم فرد مقابل را به برقراری رابطه بکشانیم؟ در این زمینه باید بدانید که این یک ویژگی شخصیتی است و از سویی می تواند نشان دهنده عدم نقطه مشترک برای هم صحبتی بنابراین باید به آن توجه داشته باشید.

سکوت شاید بدترین مشکلی باشد که یک زوج خوشبخت می توانند با آن مواجه شوند. مشکلی که در نگاه خیلی ها مشکل به حساب نمی آید اما می تواند کیفیت زندگی را 50 تا 70 درصد کاهش دهد. اگر تازه ازدواج کرده اید و هنوز در دوران پر شر و شور نامزدی به سر می برید ممکن است خیلی با این موضوع درگیر نشده باشید اما این به معنی آن نیست که هیچ وقت با چنین مشکلی رو به رو نخواهید شد. پس لازم است قبل از رو در رو شدن با این مشکل آمادگی هایی را کسب کنید

علل کم حرفی در دوران نامزدی چیست؟

این موضوع می تواند نشات گرفته از علل و عوامل مختلفی باشد برخی از روانشناسان بر این باورند که این رفتارها نشان دهنده انتخاب غلط است در واقع هیچ نقطه مشترکی میان این زوج ها وجود ندارد و می تواند یکی از علت های بروز چنین رفتارهایی باشد. ممکن است بررسی های نادرست به این اتفاق ختم شود و دیگر زوج ها در دوران نامزدی هیچ گونه هم صحبتی با یکدیگر نداشته باشند زیرا برخی اشاره کرده اند به محض هم صحبت شدن مجدد دعوا و بحث بالا می گیرد و برای دوری از این تنش سعی می کنند کمتر صحبت کنند.

کم حرفی زن و شوهر

1. انتخاب غلط

یکی از مهم ترین علت هایی که باعث می شود نامزدها با هم گفت و گو نکنند، انتخاب اشتباه و بدون شناخت همدیگر است. این افراد بررسی نکرده اند تا متوجه شوند که آیا فضایی مشترک برای گفت وگو و علایق مشترک دارند؟ آیا حرفی دارند به هم بزنند که برای هر دو طرف جالب باشد؟ وقتی افراد بدون این بررسی ها با هم ازدواج می کنند، پس از مدتی ممکن است متوجه شوند که در دنیای کاملا متفاوت دارند. هر حرفی که یکی از آنها می زند، برای دیگری جذابیت ندارد یا حتی می تواند آزاردهنده و بی ربط باشد؛ بنابراین طبیعتا پس از مدتی همان شعله گفت و گوهای اندک اولیه نیز خاموش می شود.

2.مشکلات جسمی روحی

جدا از دلایل احساسی مشکلات روحی و جسمی نیز می تواند عامل کم حرفی شود. علل جسمی مانند پرکاری یا کم کاری تیروئید، وجود بیماری مزمن و گاه صعب العلاج، کم خونی شدید و ضعف و خستگی پیاپی و این قبیل بیماری های جسمی یا برخی اختلال های روحی مانند افسردگی، می تواند باعث کم حرفی شود که البته با مراجعه به پزشک یا روانشناس و ارزیابی دقیق، علت بیماری مشخص شده، درمان های متناسب دارویی یا تغذیه ای ارائه خواهد شد.

3.مشکلات شغلی

یکی دیگر از دلایل شایع کم حرفی، بی حوصلگی، بدخلقی و حتی بی میلی های عاطفی (به ویژه در مردان) در موضوع شغل آنها ریشه دارد. بیکاری، نارضایتی شغلی، نداشتن امنیت شغلی و اضطراب تعدیل و اخراج شدن، بی مهارتی و ورشکستگی مالی، مشکل با شریک و در مجموع نگرانی دائم برای شغل که انرژی مضاعفی از آنها می گیرد، می تواند باعث کم حرفی، در خود فرورفتن و انزوا شود. سعی کنید این مشکلات را حل کنید تا منجبر به بروز مشکلات بدتر نشود.

3. فقدان مهارت گفت و گو

فقدان گفت وگو در خانواده ها یکی از مسائلی است که منجر به بروز مشکلات متعدد می شود. بی تردید، زنان در ایجاد رابطه با دیگران مهارت بسیار دارند؛ حتی مردانی که علاقه مندند درباره احساس ها، عواطف و خواسته های خود با نامزدشان حرف بزنند یا درد دل کنند، یعنی با آنها رابطه کلامی برقرار کنند، این کار را ساده و راحت نمی بینند و احساس می کنند حرف اساسی ندارد و اگر حرف بزنند، کوچک می شوند.

4.تفاوت های جنسیتی

به باور روان شناسان، پسران و دختران در طول دوران رشد می آموزند که هیجان های خود را به گونه ای متفاوت ابراز کنند. طی دوران رشد، دختران برای بروز احساس های خود تشویق می شوند و پسران می آموزند که این کار زنانه، بیهوده و بی نتیجه است؛ بنابراین مردان با در خود فرو رفتن به این می اندیشند که برای مواجهه با مشکل چه راهکارهایی وجود دارد. نکته مهم این است که انسان ها با یکدیگر متفاوت هستند و هرکدام با توجه به شخصیت خود رفتار می کنند؛ «بگو هر انسانی بر حسب ساختار روانی خود عمل می کند.»
نکته دیگر اینکه مردها در گفت وگو، مسئله محور هستند؛ در حالی که نوع گفت وگوی زنان که گفت و گویی آزاد است، اغلب باعث می شود که مردان دنبال حرف را نگیرند. زنان به جزئیات شخصی علاقه مندتر هستند و از شوهرانشان انتظار دارند در این نوع گفت وگو شرکت کنند؛ اما اغلب مردها نمی دانند چگونه می توانند این کار را بکنند. برای مرد صحبت صمیمی به معنای حرف زدن از احساس ها و جزئیات شخصی نیست. مرد تمایل دارد در مورد مباحث تکلیف محوری مانند فرستادن بچه ها به دانشگاه و افزایش مالیات و حقوق بحث کند. او نمی تواند به موضوعی بپردازد که نمی تواند بر آن تأثیر بگذارد. برای زن، گفت و گو نشان دهنده دلبستگی، علاقه و محبت است؛ اما برای مرد، گفت وگو کار است؛ زیرا آنها از آن برای تحت تاثیر قرار دادن دیگران و بازگو کردن اطلاعات استفاده می کنند. آنان در خانه به آرامش تمایل دارند و دوست ندارند بحث کنند؛ بنابراین یکی از عمده ترین دلایلی که زنان و شوهرانشان در ارتباط برقرار کردن با همدیگر مشکل دارند این است که آنها تصورات متفاوتی از موضوع صحبت خود دارند.

5. خانواده و تفاوت های شخصیتی

ممکن است فرد کم حرف، محصول فرهنگ خانواده ای باشد که افراد آن، کمتر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند یا به فقر روابط کلامی دچارند. یا مثلا افراد درون گرا معمولا کم حرف می زنند و افراد برون گرا، بسیار سریع ارتباط برقرار کرده، و با افراد گفت وگو می کنند؛ از این رو نباید از افراد درون گرا رفتار برون گرایانه را انتظار داشته باشیم. در زندگی جمعی به ویژه در زندگی خانوادگی باید انتظار ما از افراد متناسب با روحیه و توانایی آنها باشد.

6.وجود اختلافات

وجود کدورت های آشکار و به ویژه پنهان بین زوجین، ناخودآگاه تمایل دو طرف را برای همکلامی کاهش می دهد و حتی همان مقدار کم نیز از سر وظیفه و با سردی انجام می گیرد؛ برای مثال پسری که پس از مدتی به دلایل درست یا نادرست به این نتیجه رسیده که انتخاب درستی نکرده است و علاقه ای به نامزدش ندارد، ممکن است کم حرف شود. اختلافات سبب بروز سردی در روابط عاطفی و در نهایت طلاق نیز می شود.

7.سرکوب دلخوری ها

گاهی افراد، خشم هایی خودآگاه و ناخوداگاه از هم دارند و این مهارت را ندارند که آن را در قالب گفت و گویی مؤثر (جرتمندانه و محترمانه) بروز دهند. در این صورت خودآگاه و ناخوداگاه، خشم های درونی شان به سمت گفت وگویی پر از نیش و کنایه می رود و هر جمله ای که می گویند، خنجری است که در قلب طرف مقابل فرو می رود. این رفتار نشان می دهد که ابراز خشم آزادانه در این رابطه ممنوع است یا به هر دلیلی انجام نمی شود یا طرفین مهارت ابراز کنترل شده و هدفمند خشم را ندارند تا بتوانند هم خشمشان را بروز دهند و هم در خواست بالغانه شان را ابراز کنند؛ آنان ناگزیر به نابالغانه ترین روش گفت وگو متوسل می شوند که بیان حرفهای پر از نیش و کنایه است؛ پدیده ای که در روانشناسی به آن «همانندسازی فرافکنانه» می گوید. تداوم این روند، یکی یا هردوی طرفین را به سکوت می کشاند

8.درماندگی آموخته شده

گاه کم شدن زمان صحبت بین نامزدها، نشانه بارز نارضایتی مزمن در رابطه است. وقتی فردی از موضوع یا موضوعاتی در رابطه ناراضی است، بارها درخواست و تلاش می کند تا مشکلات را حل کند؛ اما طرف مقابل هیچ واکنشی برای بهبود اوضاع نشان نمی دهد، کم کم احساس سرخوردگی کرده، سعی می کند صحبت، بحث و مجادله نکند؛ چون احتمالا دیگر ایجاد تغییر را ناممکن می داند؛ به همین دلیل معمولا می بینیم بین نامزدهایی که تا مدتی مدام با هم بحث و جدل می کردند، به مرور زمان فضایی آرام حکمفرما می شود که البته به دلیل حل شدن مسائلشان نیست، بلکه یکی از طرفین آن قدر خسته شده که دیگر حوصله گفت و گو و مباحثه و امید به حل مسائل ندارد. در بسیاری از موارد کم شدن گفت و گو میان همسران جوان، نشانه ای از ضعیف شدن دلبستگی و عشقشان است و دلیلی برای بحث و قبولاندن نظرشان به دیگری و ابراز عقایدشان نمی بینند.

9.متقاعدسازی طرف مقابل

برخی اوقات یکی از طرفین به عمد میزان گفت وگو را کاهش می دهد و از این حربه برای کنترل طرف مقابل استفاده می کند. کم نیستند زوج هایی که یکی از طرفین هر زمان که می خواهد عقایدش را به دیگری تحمیل کند و در صورت مقاومت او، قهری چند روزه را آغاز می کند تا نامزدش پس از چند روز خسته شود، به زانو در بیاید و خواسته او را هر قدر هم غیرمنطقی باشد، بپذیرد تا طرف مقابل دوباره با او حرف بزند. درواقع کاهش عمدی گفت وگو به عنوان وسیله ای برای تنبیه یا وادار کردن نامزد به پذیرفتن خواسته های غیرمنطقی، پدیده ای نسبتا شایع است و افرادی به عمد از این روش پرخاشگری منفعل استفاده و نظرهای خود را تحمیل می کنند.

چگونه با نامزد کم حرف ارتباط برقرار کنیم؟

کم حرفی در دوران نامزدی زمانی که کنترل نشود و به مرور زمان بر روی احساسات و عواطف شما تاثیر بگذارد می تواند نگران کننده باشد توصیه ما برای شما این است که از خودتان شروع کنید سعی کنید نقاط مشترکی برای هم صحبتی با همسرتان پیدا کنید و به نحوی سر صحبت را باز کنید بهتر است از بحث هایی شروع کنید که به آن علاقه مند است و به نوعی نشان دهنده توجه شما به خواسته ها و نیازهای او باشد.

۱- حل کردن اختلافات

کینه و دلخوری هایی که در دوران نامزدی در روابط وجود دارد زمانی که نادیده گرفته شوند و فرد مقابل به آن ها پی نبرد به مرور به یک اختلاف تبدیل می شوند که می تواند میان شما فاصله ایجاد کند زوج های موفق و باهوش همیشه به نقطه ضعف های خود آگاه هستند و سعی دارند این نقاط ضعف را کاهش دهند. اگر شما فکر می کنید موضوعی وجود دارد که میان شما و همسرتان حل نشده باقی مانده است باید سعی کنید آن را حل کنید در این زمینه تکنیک های مشاوره می تواند موثر باشد و بهتر است به مشاوره مراجعه کنید. شما باید مفهوم احترام و ارزش قائل شدن برای همسر را بدانید در واقع بسیاری از این اختلاف ها به دلیل نداشتن این چارچوب است شما باید بپذیرید هر فردی دارای ارزش های متفاوت است و باید به آن احترام بگذاریم.

۲- به او گوش دهید

شاید یکی از علت های کم حرفی در دوران نامزدی توجه نکردن از سوی شما باشد شاید همسرتان راه های زیادی برای شنیده شدن انتخاب کرده و از سوی شما با بی توجهی مواجه شده است بنابراین بهتر است کمی به او فرصت دهید تا حرف هایش را بزند و به این نتیجه برسد که برای شما مهم و ارزشمند می باشد. سعی کنید در زمینه هایی که با یکدیگر تفاهم ندارید نیز یک شنونده خوب باقی بمانید این کار از مخالفت های شما می کاهد.

۳- افراطی عمل نکنید

گاهی اوقات افراطی گری های زیاد موجب می شود تا روابط شما تحت تاثیر قرار بگیرد به عنوان مثال ممکن است همسر شما سعی در برقراری ارتباط داشته باشد اما با مخالفت های شدید از سوی شما مواجه می شود و یا ممکن است بحث های شما به دلیل افراطی بودن مدام به دعوا ختم شود. بنابراین باید بر روی این دسته از واکنش های خود بیشتر تمرکز کنید و آن ها را به شیوه های بهتری مدیریت کنید.

۴- زمان مناسب

انتخاب زمان مناسب برای برقراری راتباط نیز بسیار با اهمیت زمانی که همسر شما نگرانی دارد و یا فرصت کافی ندارد زمان مناسبی برای حرف زدن نیست اگر فکر می کنید هیچ گاه این فرصت ایجاد نمی شود به همسرتان بگویید که حرف های مهمی با او دارید و هر چه سریع تر برای صحبت کردن وقت بگذارد. بسیاری از مردان زمانی که دارای نگرانی هستند دوست ندارند تا با بیان آن ها آرامش را از اعضای خانواده بگیرند به همین دلیل به تنهایی خود پناه می برند برای پی بردن به این نگرانی و کمک کردن به همسرتان زمان مناسبی تعیین کنید کمه به حرف هایش گوش دهید و او را راهنمایی کنید. علت نگرانی و استرس دوران نامزدی نیز می تواند متفاوت باشد به عنوان مثال درگیری های شغلی، تحصیلی و خانوادگی در این زمینه موثر هستند.

۵- جذاب صحبت کنید

گاهی غر زدن درباره رفتارها، مشکلات و موضوعات اجتماعی می تواند حرف های شما را کسل کننده نماید بنابراین باید سعی کنید تا حرف های جدیدی برای گفتن داشته باشید بهتر است این کار را به یک پروژه سرگرمی تبدیل کنید و برای شروع با یک حرف خنده دار فرد مقابل را به خود جذب کنید.درمان کم حرفی با استفاده از این شیوه ها می تواند روابط شما را بهبود دهد و به سمت بهتری بکشاند شما برای این منظور می توانید با خودتان تمرین کنید و یا بیشتر به بررسی علایق همسرتان بپردازید تا از این طریق با او ارتباط برقرار کنید.

پایگاه خبری ساعدنیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.

دیدگاه ها
  دیدگاه ها
نظر خود را به اشتراک بگذارید
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/