گرانی دلار، برندپوش‌های تهرانی را هم دست دوم پوش کرده

  شنبه، 30 شهریور 1398   زمان مطالعه 7 دقیقه
گرانی دلار، برندپوش‌های تهرانی را هم دست دوم پوش کرده
ساعد نیوز: لاکچری‌های ایران هم کهنه‌پوش شده‌اند! این روزها بازار خرید و فروش برندهای دست دوم در اینستاگرام ‏ایرانی‌ها داغ شده است.

به گزارش سایت خبری ساعد نیوز، لاکچری های ایران هم کهنه پوش شده اند! این روزها بازار خرید و فروش برندهای دست دوم در اینستاگرام ‏ایرانی ها داغ شده است. کیف های 13 میلیون تومانی دیور، کمربند 4 میلیون تومانی لویی ویتون، عینک آفتابی 5 میلیون ‏تومانی تام فورد، دمپایی 4.5 میلیون تومانی هرمس و کفش پاشنه دار 7 میلیون تومانی میسون ولنتینو بخشی از تاناکورای ‏لاکچری هاست! لاکچری هایی که می گویند برای اصل بودن لباس و کفش و عینک آفتابی شان شناسنامه می دهند.

تصویر

مشتریان این ‏دست دوم فروشی ها می گویند که با ریزش افزایش دلار قیمت کالاهای برند به شدت افزایش داشته است و گاهی قیمت یک لباس تا ‏‏60 میلیون تومان و یک کیف تا 40 یا 50 میلیون تومان می رسد. به همین دلیل آنها ترجیح داده اند پوشاک دست دوم و در حد ‏نو همدیگر را با یک سوم قیمت خرید و فروش کنند. به جز اینستاگرام، بعضی اپلیکیشن های فارسی هم برای خرید و فروش ‏لباس های دست دوم راه افتاده اند که البته برخی شان لباس های دست دوم معمولی را معامله می کنند. ‏

فعالان بازار پوشاک به شهروندآنلاین توضیح می دهند که مزون های شمال شهر بیشتر این بساط دست دوم فروشی برندها را راه ‏انداخته اند. سعید حسین زاد، ‏ عضو هیأت مدیره اتحادیه صادرکنندگان و تولیدکنندگان پوشاک ایران هم به شهروندآنلاین توضیح می ‏دهد که درحال حاضر به جز برند ال سی واکیکی هیچ برند دیگری در ایران تولید و نمایندگی اصلی ندارد و بقیه برندها به ‏صورت چمدانی توسط مسافران به ایران وارد می شوند. ‏

مارک مظنه چقدر؟

بعد از گرانی ارز و رفتن برندهای اصل از ایران، برخی از لاکچری های تهران به سراغ سایت های فروش دست دوم رفته اند. ‏مزون های شمال شهر تهران به شهروندآنلاین توضیح می دهند که بسیاری از برندها دیگر در ایران هیچ نمایندگی مجازی ندارند. ‏چند نمایندگی هم که پیش از تحریم ها در گاندی و ولنجک شعبه هایی داشتند، حالا از ایران رفته اند. ‏

جالب است که بدانید در یکی از پیج های اینستاگرامی یک کیف دوشی زنانه کوچک مارک دیور 8 میلیون تومان و کیف دستی ‏از همین مارک 5 میلیون و 500 هزار تومان قیمت خورده بود. این قیمت ها در شرایطی است که برای خرید محصولات مشابه این مدل‏ها باید بالای 15 میلیون تومان پول مصرف کنید.
جالب اینجاست که مدل هایی که رنگ های جذاب تر و همه پسندتری دارند، ‏به قیمت های بالاتری عرضه می شوند. به عنوان مثال یک کیف زنانه مدل لویی ویتون مشکی 10 میلیون و 500 هزار تومان ‏و یک کمربند از این برند فرانسوی 3 میلیون و 500 هزار تومان قیمت خورده بود. شیرین که پیش از گرانی دلار و کاهش ‏ارزش پول ملی سراغ اجناس مارک می رفت، در این باره به شهروندآنلاین می گوید: «حاضرم برای خرید یک جنس دست دوم اصل پول ‏زیادی را پرداخت کنم، اما مشکل اینجاست که بیشتر مدل هایی که برای فروش گذاشته می شود، طرح و رنگ های قدیمی دارند ‏که صاحبانشان به دلیل دمده بودن، دیگر قادر به استفاده از آنها نیستند.‏»

‏1.6 میلیون نفر مشتری برندهای اصل در ایران ‏

از حدود دو سال پیش بود که واردات پوشاک به ایران ممنوع و قرار شد که تنها برندهایی که 25 درصد تولیداتشان در داخل ‏انجام می شود اجازه واردات داشته باشند، اما تحریم ها اجازه نداد که پای برندهای زیادی به ایران باز شود و حالا تنها بخشی از ‏محصولات برند ال سی واکیکی در داخل تولید و در نمایندگی های رسمی این برندها عرضه می شود. ‏

آن گونه که آمارها نشان می دهد 2 درصد از جامعه ایران یعنی چیزی حدود یک میلیون و 600 هزار نفر را دهک های بالای ‏درآمدی تشکیل می دهند. دهک هایی که بسیاری از آنها مشتریان پر و پاقرص برندهای اصل هستند.‏

سعید حسین زاده، عضو اتحادیه صادر کنندگان و تولیدکنندگان پوشاک که مخالف ممنوعیت واردات برندهای اصل پوشاک است، ‏می گوید: «گاهی شاهد هستیم که برخی از اقشار مرفه جامعه سالی یک یا دوبار صرفا برای خرید به کشورهای همسایه ایران ‏سفر می کنند. درحالی که می توان با ساماندهی واردات شرایطی را ایجاد کرد که رونق در بازارهای ایران ایجاد شده و ‏درآمدهای دولت افزایش پیدا کند.»

از او می پرسم که آیا کیفی که حدود 50 میلیون تومان قیمت دارد، در بازار ایران مشتری دارد، پاسخ می دهد که تولید این ‏محصولات براساس بازاریابی که در کشورها صورت می گیرد، انجام می شود و اگر مشتری نداشت، هیچ گاه تولید نمی شد. ‏بالاخره در کشور ما کم نیستند کسانی که 50 میلیون تومان برایشان پول کمی است. در همه جای دنیا چنین افرادی وجود دارند و ‏تولید این برندها هم برای این قشر از جامعه صورت می گیرد. ‏

مشکل در واردات فیک بود نه برندها ‏

‏«هیچ گاه مخالف واردات برندهای اصل به ایران نبودیم.» عضو اتحادیه صادرکنندگان پوشاک ادامه می دهد: «مشکل ما برندهای ‏فیک چینی بود که به قیمت چند سنت خریداری و در بازار ایران به قیمت های ناچیز فروخته می شد. این اجناس کیفیت بسیار ‏پایینی داشتند به همین دلیل بسیار ارزان بودند. مشتری ها وقتی قیمت را می دیدند، این اجناس چینی را به جنس با کیفیت ایرانی ‏ترجیح می دادند و همین مسأله شرایط بسیار سختی برای تولیدکنندگان داخلی ایجاد کرده بود. ‏

جولان فروشگاه های تقلبی لباس مارک در تهران

آمارهای اعلامی نشان می دهد که ۱۱۰ فروشگاه مدعی فروش لباس های مارک به دلیل فروش کالای قاچاق تا پایان سال گذشته ‏تعطیل شده اند. با این وجود، مال های شمال تهران هنوز پر است از مغازه هایی که مدعی فروش جنس های مارک هستند. عضو ‏اتحادیه صادر کنندگان پوشاک که معتقد است بخش زیادی از اجناس موجود در بازار تتمه وارداتی است که 3 سال پیش انجام شده ‏است، ادامه می دهد: «البته حجم زیادی از آنها فیک های درجه یک این برندها هستند که به اسم اصل فروخته می شود.»

سعید جلالی قدیری، دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران هم پیشتر مدعی شده بود که قاچاق پوشاک به ایران ‏کاهشی نیافته است. وی با اشاره به این که طبق اعلام ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز میزان قاچاق پوشاک در سال ۱۳۹۳ بیش از ‏3 میلیارد دلار و درحال حاضر معادل ۲.۵ میلیارد دلار است، تصریح کرد: «آمارها نشان می دهد قاچاق پوشاک کاهش محسوسی ‏نداشته و افزایش نرخ ارز نمی تواند عامل از بین رفتن قاچاق باشد؛ چراکه بعد از مدتی تورم و نرخ های جدید عادی می شود .»

مشتریان تاناکورا هم چند برابر شدند

اما این روزها مشتریان برندهای خارجی تنها به مارک پوش ها ختم نمی شوند و مشتریان فروشگاه های تاناکورا هم چند برابر شده ‏اند. این جا خبری از باکس های شیک و شناسنامه نیست. حتی لباس ها روی رگال یا قفسه هم قرار نگرفته اند. لباس ها در چند ‏جعبه بزرگ روی هم ریخته شده است و آنهایی هم که چشمگیرترند روی چوب لباسی های نازک جا گرفته اند . ‏ بوی تندی داخل ‏مغازه پیچیده است. بویی که به گفته صاحب مغازه به دلیل استفاده از مواد ضد عفونی کننده برای لباس هاست.

«مهرداد عرب» ‏صاحب یکی دیگر از فروشگاه های دست دوم فروشی در خیابان گمرک است. او درباره بیماری پوستی که ممکن است از این ‏لباس ها منتقل شود می گوید: «معمولا زمستان ها کسب و کار ما هم رونق می گیرد. مردم به خرید لباس های تابستانی دست دوم ‏علاقه چندانی نشان نمی دهند. دلیلش هم این است که اولا قیمت لباس های نو تابستانی آن قدر زیاد نیست و دیگر این که چون این ‏قبیل لباس ها با پوست بدن به صورت مستقیم تماس دارند مردم استقبال چندانی از آنها نمی کنند. البته همه این لباس ها ضدعفونی ‏می شوند و بویی هم که از آنها به مشام می رسد به دلیل مصرف همین مواد است. تا به حال هم فردی را ندیده ام که به دلیل ‏استفاده از این لباس ها به بیماری پوستی مبتلا شده باشد. در مورد لباس های زمستانی اما قضیه فرق می کند.» او ادامه می دهد: ‏‏«لباس ها دو دسته اند. لباس هایی مثل کاپشن و کت و شلوار کمتر ممکن است موجب بروز مشکل شوند، ولی لباس های زیر، ‏چون در تماس مستقیم با بدن هستند در انتقال بیماری ها موثرند.»‏


دیدگاه ها