پرواز زن ایرانی در منطقه مرگ؛ به گریه افتادم و طلب اکسیژن می‌کردم!

  پنجشنبه، 02 تیر 1401   کد خبر 210557
پرواز زن ایرانی در منطقه مرگ؛ به گریه افتادم و طلب اکسیژن می‌کردم!
ساعدنیوز: الهام رمضانی، دومین بانوی کوهنورد ایرانی که موفق به فتح قله اورست شده بود احساسش از این صعود را شبیه به پرواز می داند.

به گزارش سایت خبری ساعدنیوز به نقل از خبرورزشی، بیست وپنجم اردیبهشت ۱۴۰۱ شمسی، ساعت ۹ صبح بود که الهام رمضانی برف های بلندترین قله جهان را زیر گام های خود حس کرد و آن زمان بود که با صورتی نیمه سوخته پرچم ایران را برافراشت و حس رهایی پیدا کرد. دستانش را دراز کرد و خواست ابرها را بگیرد. ایستادن روی قله اورست برایش رؤیا بود و با خودش مرتب تکرار می کرد: «خوابم یا بیدار! من واقعاً موفق شدم؟» این تمام لحظاتی بود که الهام رمضانی به عنوان دومین بانوی کوهنورد ایرانی که موفق به فتح قله اورست شده بود با تمام احساس برای ما بیان می کرد. رسیدن به ارتفاع ۸ هزار و ۸۴۸ متری بعد از طی کردن مشقت های فراوان اتفاقی ویژه برای هر کوهنوردی محسوب می شود و پایانی است بر هر آنچه در دوران ورزش حرفه ای اش تجربه کرده است.

چرا تصمیم گرفتی قله اورست را فتح کنی؟

بعد از صعود به دماوند به خودم گفتم چه حس خوبی دارد که روی بلندترین نقطه ایران بایستی. به خودم گفتم که اگر بر بلندترین نقطه جهان بایستم احتمالاً به نهایت چیزی که می خواهم رسیده ام، از این رو تمرینات خودم را آغاز کردم و جدی کار را پیش بردم.

پس خیلی باید نترس باشی که چنین تصمیمی گرفتی؟

اعتماد به نفسم خیلی بالاست و عاشق کارهای هیجان انگیز و سخت هستم. پیش از کوهنوردی، اسکواش بازی می کردم، آن هم به صورت حرفه ای اما آسیب دیدگی های شدید من را از این ورزش دور کرد. بعد از آن بود که دوران افسردگی بدی را پشت سر گذاشتم اما همان اعتماد به نفس بالا من را به سمت کوهنوردی و قله دماوند کشاند و بقیه ماجرا که برایتان تعریف کردم.

برای فتح قله اورست، قلل دیگری را هم فتح کردی؟

بله، ۲ سال برای این صعود برنامه داشته و زیر نظر یک مربی بدنساز کارم را پیش بردم. همچنین از یک استاد کوهنوردی مشورت گرفته و تمرینات را به صورت جدی دنبال کردم. ۶ ماه قبل هم به دو کوه ۶ هزار متری صعود کردم. بعد از آن با شرکتی قرارداد بستم که هشت کوهنورد از کشورهای کانادا، بلژیک، ایران، عراق، ویتنام و انگلیس در آن حضور داشتند که مسن ترین کوهنورد آن یک آقای کانادایی بود که حرفه ای ترین هم بود. او برای چهارمین بار به اورست صعود می کرد و رزومه بسیار قوی از بابت این موضوع داشت و توانست بهترین کمک را در این صعود به من بکند.

همسرتان شما را همراهی کرد؟

باید بگویم خوشحالم در کنار فردی زندگی می کنم که راجع به اهداف و آرزوهایم با او حرف می زنم، مشورت می کنم و من را باور دارد کلی هم حمایت و تشویق می کند. او برای رسیدن من به هدفم هزینه های زیادی کرد. باور کنید هزینه های صعود به اورست بسیار وحشتناک است.

کلمه اورست که به زبان می اید، جدال مرگ و زندگی برای شنونده تداعی می شود. در طول مسیر با مشکلی برخورد کردی؟

ارتفاعات بالای ۸۰۰۰ متر را منطقه مرگ می گویند. چراکه اکسیژن در آن جا کم بوده و اندام های بدن کارایی درستی را از خود نشان نمی دهند. برای رسیدن به حس ایده آل باید از نظر روانی روی خود کار کنی و کمی خود را پرورش بدهید. این حس بسیار خوبی است.

یعنی اتفاق سختی بهش برخورد نکردی؟

اتفاق که افتاد. در روز صعود وقتی اکسیژنم تمام شد کمی با شرپا فاصله داشتم. از او خواهش کردم به من اکسیژن بدهد اما او امتناع کرد و گفت باید برگردیم. در ارتفاع ۸ هزار و ۵۰۰ متری گریه می کردم و از او خواستم که به من اکسیژن را بدهد! بعد از گریه و خواهش بالاخره اکسیژن را به من رساند و شروع به حرکت کردم. تقریباً یک ساعت مانده به قله، قله دیده نمی شد و به من گفتند که باید برگردی. من مصمم بودم که صعود کنم چراکه وضعیتم خوب بود. حساب کردم تنها یک یا دو ساعت به قله مانده، البته بدی آب و هوا، ارتفاع و جنگ اعصاب باعث شد که گریه کنم اما گزینه ای به نام برگشت برایم وجود نداشت و باید هر طور شده به قله می رسیدم و اینکار را هم کردم و تنها به قله رسیدم. باید بگویم که اصلاً در طول راه پشیمان هم نشدم.

حس خودت را از ایستادن در بالاترین نقطه جهان بیان کن.

ایستادن روی قله اورست برای من شبیه به یک رؤیا بود. شاید باور نکنید اما انگار خواب بودم. مدام از خودم می پرسیدم که من واقعاً موفق شدم؟ بعد اطراف را تماشا کردم، حس رهایی، حس پرواز داشتم.

اگر از شما بخواهند دوباره هم این کار را انجام می دهید؟

من برای اینکه زندگی باکیفیتی داشته باشم، حتماً برای خودم هدف تعیین می کنم. اهدافی که باعث رشد ذهنی و جسمی ام شود. کوهستان به طور کلی آرامش زیادی به من می دهد و از اینکه با کسی رقابت نمی کنم خوشحالم. رقیب اصلی من که باید بر آن غلبه کنم خودم هستم و این حس بسیار خوبی به من می دهد. به خاطر همین باز هم بدنبال فتح قله های دیگری هستم. حتی اگر امکانش باشد دوباره به اورست می روم.

پایگاه خبری ساعدنیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.

دیدگاه ها
/
/
/
/
/
/
/
/