ویتامینهای ضروری برای پوست

بیشتر متخصصان پوست معتقدند باید برای شادابی و سلامت پوست، مو و ناخن ها از انواع ویتامین ها استفاده کنیم. ویتامین ها پوست را هیدراته می کنند. آن ها می توانند سلول های مرده پوست را از بین برده و سلول های جدید و نو را جایگزین آن ها کنند. عفونت ها و استرس اکسیداتیو نیز به کمک ویتامین های مورد نیاز پوست از بین خواهند رفت. در صورتی که برای کاهش روند پیری پوست خود در حال تلاش هستید و یا می کوشید زخم ها و لکه های پوستی و حتی تکه های زبر و خشن شده پوستتان را نرم و لطیف کنید و کلیه مشکلات پوستی را برطرف کنید می بایست ویتامین کافی به پوست برسانید. ویتامین های مخصوص پوست ویتامین A ، E، K هستند. که هر کدام عهده دار بر طرف کردن یک مشکل در پوست می باشند. ویتامین ها، مواد معدنی و مواد مغذی دیگر می توانند به پوست شما درخشندگی و جوانی را بدهند.. این مزایا، نه تنها بر روی کرم و لوسیون های که بر روی پوست شما قرار داده شده اند، متمرکز است، بلکه ویتامین ها و مواد معدنی در همه اشکال، نقش اساسی را در چهره سالم برای شما ایفا می کنند. تحقیقات جدید بسیار مهمی وجود دارند که نشان دهنده قدرت بالای آنتی اکسیدان ها هستند و در برخی از مواد غذایی خاص، رژیم غذایی مناسب می تواند به سالم نگه داشتن پوست شما کمک کند، نه تنها سالم تر، بلکه کمک میکند تا سال ها جوان تر از سنتان به نظر برسید.

ویتامین هایی که برای تغذیه پوست مناسب هستند:

۱. ویتامین D

ویتامین D یکی از بهترین ویتامین ها برای پوست است. این ویتامین بیش از هر روش دیگری بر اثر جذب پوستیِ نور آفتاب در بدن ساخته می شود. طی این فرایند، کلسترول پوست به ویتامین D تبدیل می شود. ویتامین D سپس توسط کبد و کلیه ها جذب می شود و جهت کمک به ساخت سلول های سالم به نقاط مختلف بدن انتقال می یابد. رنگ پوست ازجمله عوامل متأثر از ویتامین D است. همچنین ویتامین D به درمان پسوریازیس (بیماری پوستی مزمن خودایمنی) کمک می کند.
کَلسیتریول نسخه ی مصنوعی نوعی ویتامین D است که به طور طبیعی در بدن انسان تولید می شود. این کرم موضعی در درمان مبتلایان به پسوریازیس مؤثر واقع شده است. درنتیجه ی پژوهشی که در سال ۲۰۰۹ انجام شد، پژوهشگران دریافتند که مصرف موضعی کلسیتریول موجب کاهش التهاب و تحریک پوستی در مبتلایان به پسوریازیس شد و عوارض جانبی خیلی کمی برجای گذاشت.
طبق توصیه ی مؤسسه ی لینوس پاولینگ واقع در دانشگاه ایالتی اورِگان، مقدار مجاز دریافت ویتامین D در روز ۶۰۰ IU (واحد بین المللی) است. این مقدار در زنان باردار یا افراد بالای ۷۰ سال می تواند بیشتر باشد. راهکارهای تأمین ویتامین D مورد نیاز بدن عبارت اند از:
قرارگیری روزانه ۱۰ دقیقه درمعرض نور آفتاب (اگر دارای سابقه ی خانوادگی سرطان پوست هستید، حتما درمورد آفتاب گرفتن از پزشک متخصص اجازه بگیرید)؛
مصرف خوراکی های غنی شده مانند غلات صبحانه، آب پرتقال و ماست؛
مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین D طبیعی مانند ماهی سالمون، تُن و کاد.

۲. ویتامین C

ویتامین C به فراوانی در اِپیدِرم (لایه ی بیرونی پوست) و دِرم (لایه ی داخلی پوست) یافت می شود. ویتامین C به دلیل برخورداری از خواص آنتی اکسیدانی و درنتیجه ضدسرطانی بودن و نیز نقشی که در تولید کلاژن ایفا می کند، در حفظ سلامت پوست مؤثر است. از همین روست که ویتامین C ازجمله محتویات اصلی محصولات ضدپیری به شمار می رود.
مصرف ویتامین C به شکل خوراکی موجب افزایش تأثیر کرم ضدآفتاب در محافظت از پوست در برابر تابش اشعه های فرابنفش خورشید می شود، چراکه ویتامین C از تخریب سلولی می کاهد و نیز در فرایند التیام زخم و جراحات مؤثر است. همچنین ویتامین C به دلیل نقشی که در سنتز کلاژن طبیعی بدن ایفا می کند، در به تأخیر انداختن علائم پیری مؤثر است. التیام پوست های آسیب دیده و حتی در مواردی کاهش ظاهر چین و چروک ها از دیگر فواید ویتامین C به شمار می رود. مصرف کافی ویتامین C در ترمیم و پیشگیری از خشکی پوست نیز کارساز است.
ازآنجایی که این ماده در بسیاری از مواد غذایی و مکمل ها وجود دارد، کمبود ویتامین C به ندرت اتفاق می افتد. طبق توصیه ی رایج، روزانه ۱۰۰۰ میلی گرم ویتامین C باید مصرف کرد. اگر احساس می کنید که ویتامین C کافی به بدن تان نمی رسد، به راهکارهای زیر توجه داشته باشید:
افزایش مصرف مرکبات مانند پرتقال؛
مصرف سایر منابع پایه گیاهی ویتامین C مانند توت فرنگی، بروکلی و اسفناج؛
مصرف آب پرتقال؛
مصرف مکمل ها (البته به شرط مشورت با پزشک)؛
استفاده از محصولات مراقبتیِ حاوی ویتامین C جهت درمان خشکی، قرمزی، چین وچروک و درمان لکه های پیری.

۳. ویتامین E

ویتامین E مانند ویتامین C از آنتی اکسیدان هاست و در محافظت از پوست در برابر اثرات زیانبار نور آفتاب نقش بسزایی دارد به همین دلیل یکی از بهترین ویتامین ها برای پوست به شمار می آید. ویتامین E از خاصیت فوتوپروتِکشِن برخوردار است. فوتوپروتکشن به قابلیت بدن در کاهش صدمات ناشی از تابش اشعه های فرابنفش خورشید گفته می شود. این قابلیت به پیشگیری از بروز چین و چروک و لکه های تیره نیز کمک می کند.
ویتامین E در بدن معمولا از طریق ماده ای چرب موسوم به «سِبوم» که از منافذ پوست انتشار می یابد، تولید می شود. این ماده درصورتی که به مقدار متعادل در بدن وجود داشته باشد، به حفظ رطوبت پوست کمک می کند. به ویژه اگر پوست تان خشک است، ویتامین E احتمالا می تواند اثرات کمبود سبوم را خنثی کند. ویتامین E همچنین در درمان التهابات پوستی مؤثر است.
ویتامین E در بسیاری از محصولات مراقبت از پوست وجود دارد، اما مشکل اینجاست که هرگونه تأثیر ویتامین E می تواند بر اثر مواجهه با نور آفتاب کاهش پیدا کند. بدن اغلب بزرگسالان به روزی حدود ۱۵ میلی گرم ویتامین E نیاز دارد. راهکارهای دریافت ویتامین E عبارت اند از:
افزایش مصرف مغزها و تخم ها مانند بادام، فندق و تخم آفتاب گردان؛
مصرف مولتی ویتامین یا مکمل ویتامین E؛
استفاده از کرم های موضعیِ حاوی هردو ویتامین E و C (خاصیت فوتوپروتکشن کرم های حاوی هردوی این ویتامین ها نسبت به کرم هایی که فقط با ویتامین E یا C مغذی شده اند، بیشتر است.)

۴. ویتامین K

ویتامین K یکی دیگر از بهترین ویتامین ها برای پوست و ازجمله ویتامین های ضروری جهت تسهیل فرایند انعقاد خون است و به همین دلیل در التیام زخم و کوفتگی و نیز بهبود نواحی جراحی شده نقش مؤثری ایفا می کند. ویتامین K همچنین به بهبود علائم کشیدگی پوست، رگ های تارعنکبوتی، زخم ها، لکه های تیره و نیز بهبود حلقه زیر چشم کمک می کند.
ویتامین K در بسیاری از کرم های موضعی پوست یافت می شود و در درمان انواع مختلفی از مشکلات پوستی کاربرد دارد. معمولا به بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند، کرم های حاوی ویتامین K تجویز می شود، چراکه ویتامین K به کاهش کبودی و ورم و نیز التیام سریع تر پوست کمک می کند.
اثر ویتامین K روی پوست هنوز به اندازه ی ویتامین C و E بررسی جامع نشده است. بدن بزرگسالان به روزی حدود ۹۰ تا ۱۲۰ میکروگرم ویتامین K نیاز دارد. مواد غذایی حاوی ویتامین K عبارت اند از:
کلم کِیل، اسفناج، کاهو، کلم پیچ، لوبیاسبز.

کمبود ویتامین را جدی بگیرید
ویتامین ها در حفظ سلامت پوست ضروری اند. از این رو، کمبود هریک از ویتامین های نام برده می تواند روی سلامت پوست اثر سوء برجای بگذارد. ویتامین C و E هردو در محافظت از پوست در برابر نور آفتاب مؤثرند و کمبود هرکدام شان موجب تخریب پوست و افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست می شود.