گروه سرگرمی ساعدنیوز، غزل شماره 390 دیوان حافظ، از جمله سروده‌های رندانه و در عین حال پرشکوه لسان‌الغیب است که با مطلع «افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن» آغاز می‌شود. این غزل در فضای ادبی و فرهنگی ما به عنوان نمادی از فرارسیدن دورانِ گشایش، پایان یافتن آشفتگی‌ها و بازگشت نظم و عدالت شناخته می‌شود. حافظ در این اثر، با بهره‌گیری از تمثیل‌های شاهانه و بهاری، فضایی را ترسیم می‌کند که در آن هر پدیده و آدمی در جایگاه شایسته خود قرار می‌گیرد و سایه ناامیدی و سیاهی از میان می‌رود. این سروده همواره به عنوان پیامی امیدبخش برای کسانی که در انتظار تحولی مبارک و پایانی نیکو بر مشکلات بوده‌اند، طنین‌انداز بوده است.
افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
مقدمش یا رب مبارک باد بر سرو و سمن
خوش به جای خویشتن بود این نشست خسروی
تا نشیند هر کسی اکنون به جای خویشتن
خاتم جم را بشارت ده به حسن خاتمت
کاسم اعظم کرد از او کوتاه دست اهرمن
تا ابد معمور باد این خانه کز خاک درش
هر نفس با بوی رحمان می‌وزد باد یمن
شوکت پور پشنگ و تیغ عالمگیر او
در همه شهنامه‌ها شد داستان انجمن
خنگ چوگانی چرخت رام شد در زیر زین
شهسوارا چون به میدان آمدی گویی بزن
جویبار ملک را آب روان شمشیر توست
تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن
بعد از این نشگفت اگر با نکهت خلق خوشت
خیزد از صحرای ایذج نافه مشک ختن
گوشه گیران انتظار جلوه خوش می‌کنند
برشکن طرف کلاه و برقع از رخ برفکن
مشورت با عقل کردم گفت حافظ می بنوش
ساقیا می ده به قول مستشار مؤتمن
ای صبا بر ساقی بزم اتابک عرضه دار
تا از آن جام زرافشان جرعه‌ای بخشد به من
پیروزی نظم و اصالت: بیت «خوش به جای خویشتن بود این نشست خسروی / تا نشیند هر کسی اکنون به جای خویشتن» کلید اصلی این فال است. تعبیر این فال نشان می‌دهد که دوران سرگردانی، بی‌سامانی و تضییع حقوق به پایان رسیده است؛ اوضاع زندگی، کار یا موقعیت اجتماعی شما در حال سامان گرفتن است و به زودی هر چیز و هر کس در جایگاه درست و شایسته خود قرار خواهد گرفت.
پایان موانع و حسن عاقبت: حافظ به صراحت از کوتاه‌شدن دست موانع و بدی‌ها سخن می‌گوید («کاسم اعظم کرد از او کوتاه دست اهرمن»). این فال نویدبخش عاقبتی نیکو (حسن خاتمت) است. اگر نگران شکست، کارشکنی رقیبان یا بن‌بست در کارهایتان هستید، بدانید که تدبیر و لطف الهی مانع از آسیب بدخواهان خواهد شد.
دعوت به آرامش و اقدام: در بیت «شهسوارا چون به میدان آمدی گویی بزن»، حافظ به شما انگیزه می‌دهد که با اعتماد به نفس و اقتدار کامل وارد میدان عمل شوید؛ چرا که ابزار پیروزی، شرایط مساعد و بخت و اقبال (خنگ چوگانی چرخ) با شما همراه است.
با وجود اینکه عقل و منطق هر تصمیمی را سبک‌سنگین می‌کند، اما در نهایت توکل، آرامش درون و توسل به اهل معرفت (که حافظ از آن به «می نوشیدن به قول مستشار مؤتمن» تعبیر کرده است) راهگشای شما خواهد بود. گوشه‌نشینی و انتظار برای گشایش به پایان رسیده؛ نقاب تردید را از چهره بردارید و با دلی قرص به استقبال آینده بروید.
