به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، یاد گرفتن گفتن ساعت در زبان آلمانی یکی از مهارتهای پایه اما بسیار مهم در مکالمه روزمره است. چه در سفر باشید، چه در کلاس زبان یا مکالمات کاری، دانستن نحوه بیان زمان به شما کمک میکند طبیعیتر صحبت کنید. در این مقاله، روشهای رسمی و محاورهای گفتن ساعت در آلمانی را همراه با مثالهای عملی یاد میگیرید.
رایجترین شکل پرسیدن زمان:
Wie spät ist es?
(ساعت چند است؟)
شکل مؤدبانهتر:
Könnten Sie mir bitte sagen, wie spät es ist?
(ممکن است لطفاً بفرمایید ساعت چند است؟)
در مکالمه دوستانه هم میتوانید بگویید:
Wie viel Uhr ist es?
فرمول ساده:
Es ist + ساعت + Uhr
مثالها:
Es ist drei Uhr. (ساعت سه است)
Es ist acht Uhr. (ساعت هشت است)
اگر دقیقه هم داشته باشد:
Es ist drei Uhr zehn. (3:10)
Es ist acht Uhr fünfundzwanzig. (8:25)
در موقعیتهای رسمی، اخبار، ایستگاه قطار یا قرارهای کاری از مدل دقیق استفاده میشود:
14:30 → Es ist vierzehn Uhr dreißig
09:45 → Es ist neun Uhr fünfundvierzig
در این حالت معمولاً از سیستم 24 ساعته استفاده میکنند.
در مکالمه روزانه آلمانیها اغلب زمان را نسبت به نیمساعت بیان میکنند:
7:30 → halb acht
(نیم به هشت)
4:15 → Viertel nach vier (ربع بعد از چهار)
4:45 → Viertel vor fünf (ربع مانده به پنج)
6:10 → zehn nach sechs
8:50 → zehn vor neun
برخلاف فارسی و انگلیسی، در آلمانی:
halb acht = 7:30
یعنی «نیم مانده به هشت»، نه نیمِ هشت.
برای شفافیت بیشتر میتوانید از این واژهها استفاده کنید:
morgens (صبح)
mittags (ظهر)
nachmittags (بعدازظهر)
abends (عصر/شب)
nachts (نیمهشب)
مثال:
Es ist sieben Uhr morgens.
(ساعت هفت صبح است)
Treffen wir uns um fünf?
(ساعت پنج همدیگه رو ببینیم؟)
Der Kurs beginnt um neun Uhr.
(کلاس ساعت نه شروع میشود)
Ich komme um halb drei.
(من ساعت دو و نیم میآیم)
برای گفتن ساعت در زبان آلمانی باید هم سبک رسمی (دیجیتالی و 24 ساعته) را بلد باشید و هم حالت محاورهای که بر پایه «nach»، «vor» و «halb» ساخته میشود. با تمرین مثالهای روزمره، خیلی سریع میتوانید زمان را طبیعی و مثل یک آلمانیزبان بیان کنید.
