(ویدیو) انقلاب در صنعت خودرو جهان/ ماشینی که بدون بنزین و فقط با آب کار می‌کند و میتواند دنیا را از آلودگی نجات دهد!

به گزارش سرویس تکنولوژی پایگاه خبری ساعدنیوز،این اختراع که وعده می‌دهد وسیله نقلیه‌ای که از آب به عنوان سوخت استفاده می‌کند، تبدیل به موضوعی جذاب و البته بحث‌برانگیز در دنیای علم و فناوری شده است. اساساً، گفته می‌شود که این وسیله نقلیه از فرآیندی برای تجزیه آب به هیدروژن و اکسیژن استفاده می‌کند، سپس هیدروژن به دست آمده را برای سوخت موتور به‌کار می‌برد. ادعای این اختراع این است که با تنها 60 لیتر سوخت، 900 کیلومتر مسافت را طی می‌کند. این کار به نظر یک تحول انقلابی در صنعت خودرو و انرژی به‌ویژه در دنیای امروز که بحران انرژی و تغییرات اقلیمی چالش‌های بزرگی هستند، می‌آید.

اما پیش از اینکه بخواهیم وارد دنیای هیجان‌انگیز این اختراع شویم، باید به یک هشدار اساسی توجه کنیم. کارشناسان هشدار می‌دهند که تمام طرح‌های مطرح‌شده برای «خودروهای آبی» یا وسایل نقلیه‌ای که ادعا می‌کنند از آب به عنوان سوخت استفاده می‌کنند، در واقع با اصول اساسی علم فیزیک در تضاد هستند. این هشدارها معمولاً به «قانون دوم ترمودینامیک» اشاره دارند که یکی از اصول بنیادین فیزیک است.

قانون دوم ترمودینامیک می‌گوید که در هر فرآیند فیزیکی، انرژی به‌طور طبیعی به سمت بی‌نظمی (آنتروپی) حرکت می‌کند و این باعث می‌شود که هیچ‌گاه نتوان یک سیستم را بدون صرف انرژی خارجی به حرکت درآورد. به عبارت دیگر، به‌طور خاص در مورد آب، باید توجه داشته باشیم که آب به خودی خود حاوی انرژی قابل استفاده نیست. برای تجزیه آب به هیدروژن و اکسیژن، انرژی خارجی مورد نیاز است، انرژی‌ای که باید از یک منبع دیگر تأمین شود.

برای تجزیه مولکول‌های آب (H₂O) به هیدروژن (H₂) و اکسیژن (O₂)، فرایند الکترولیز به‌کار می‌رود که نیازمند صرف انرژی است. این انرژی می‌تواند از برق، حرارت یا سایر منابع انرژی تأمین شود. بنابراین، اگر بخواهیم این سیستم را به‌طور واقعی از آب سوخت‌گیری کنیم، باید در نظر بگیریم که هزینه‌ی انرژی برای تجزیه آب به خودی خود از انرژی به‌دست‌آمده از هیدروژن بیشتر است.

حتی اگر به‌طور خاص فرض کنیم که انرژی لازم برای تجزیه آب تأمین شده و هیدروژن به‌طور کامل در موتور سوزانده می‌شود، باز هم نمی‌توان ادعا کرد که این فرآیند به‌طور دائم و خودکفا کار می‌کند. چرا که در نهایت، همه‌چیز به تبدیل انرژی و تبدیل به آنتروپی می‌انجامد، و این می‌تواند باعث کاهش کارایی سیستم شود. به عبارت دیگر، برای تأمین انرژی به‌وسیله آب، همیشه باید انرژی واردی صرف تجزیه آن کرد و این باعث می‌شود که این طرح‌ها به‌طور عملیاتی قابل‌قبول نباشند.

به همین دلیل است که کارشناسان این‌گونه طرح‌ها را به‌عنوان نقض قانون دوم ترمودینامیک می‌بینند. هرچند این طرح‌ها ممکن است بسیار هیجان‌انگیز به نظر برسند و در ظاهر به‌نظر برسد که می‌توانند آینده انرژی را دگرگون کنند، اما در عمل، همیشه باید انرژی بیشتری برای تولید هیدروژن و تجزیه آب مصرف شود تا بتوان از آن به‌عنوان سوخت استفاده کرد.

با این حال، این حقیقت که چنین ایده‌هایی هنوز در ذهن مخترعان و پژوهشگران وجود دارند، نشان‌دهنده تمایل بشری به یافتن راه‌های جدید و پایدارتر برای تأمین انرژی است. جستجو برای پیدا کردن منابع جدید انرژی همیشه وجود داشته است و حتی اگر چنین طرح‌هایی در واقعیت محقق نشوند، ممکن است باعث تحریک نوآوری‌ها و ایده‌های جدید در حوزه انرژی و فناوری‌های سبز شوند.

در نهایت، باید بگوییم که اگرچه طرح‌های مبتنی بر «خودروهای آبی» در حال حاضر به‌طور عمده در تضاد با اصول فیزیک شناخته‌شده قرار دارند، اما پیشرفت در تکنولوژی‌های انرژی‌های تجدیدپذیر، از جمله انرژی خورشیدی، بادی و ذخیره‌سازی انرژی، همچنان در حال شکل‌گیری و توسعه است و ممکن است روزی راه‌حلی واقعی و عملی برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و تأمین انرژی به‌صورت پایدارتر پیدا شود.

منبع اینستاگرام: sco.rex