به گزارش سایت خبری ساعد نیوز و به نقل از مردمان، خشونت دشمن عشق است و این دو به هیچ عنوان نمیتوانند در کنار هم بمانند. بعضی افراد سعی میکنند خشونت در روابط را “طبیعی” جلوه دهند و میگویند در هر ازدواجی گاهی خشونت بروز میکند. سعی میکنند آن را کوچک شمرده و آن را بخشی غیرقابلاجتناب و طبیعی در هر رابطهای معرفی کنند.
توضیح آنها این است که گاهی بحث و مجادله پیش میآید و خیلی وقتها کنترل امور از دست میرود ولی به نظرشان این اصلاً بد نیست چون همیشه اتفاق نمیافتد. این چیزی از شستشوی مغزی کم ندارد. چنین تلاشی برای طبیعی جلوه دادن خشونت بسیار خطرناک است و حتی میتواند باعث افزایش آن شود.
از کسی که درمورد انفجار عصبانیت و خشونت احساسی-فیزیکی خود چنین میگوید بترسید: “این چیزها در هر ازدواجی اتفاق میافتد.” به کسی که چنین حرفی میزند نگاه کنید. احتمالاً خود او هم دست به چنین رفتارهای خواهد زد.
واقعیت این است که همه ما عصبانی میشویم اما همه در چنین موقعیتی دست به خشونت نمیزنیم. خشونت در هر ازدواجی اتفاق نمیافتد. اگر کسی خواست طرزفکر عشق خشن را به شما تحمیل کند، به هیچ عنوان زیر بار نروید.
خشونت به هیچعنوان با عشق سازگاری ندارد. یک نفر میتواند بدون اقدام به خشونت با همسر خود، عصبانی شود. بعنوان مثال، فرد میتواند قبل از اینکه بخواهد دست به خشونت زند، آن محیط را ترک کند. یا میتواند دهان خود را بسته و هیچ نگوید. میتواند دستانش را به جای اینکه برای زدن طرفمقابل خود استفاده کند زیر خود قرار داده و روی آن بنشیند.
میتواند از بین هزاران رفتار غیرخشنی که به طرفمقابل او آسیب نمیرساند یکی را انتخاب کرده ولی دست به خشونت نزند. به این دلیل بعضی افراد خشونت را نیز یکی از این رفتارهای انتخابی قرار میدهند که آن را روشی برای خالی کردن فشارهای خود میبینند.
