به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، فعل واژه ایست که انجام عمل را نشان میدهد. مثلا در جمله “من کتاب می خوانم.” واژه “می خوانم” فعل است. این فعل عمل خواندن را نشان میدهد. در زبان فارسی افعال معمولا در انتهای جمله قرار میگیرند. قبلا با یک فعل در زبان انگلیسی آشنا شده اید. فعل be (بودن) یکی از افعال بسیار پر کاربرد زبان انگلیسی است. افعال را معمولا در حالت عادی به صورت مصدر یا بن می نویسند. در زبان انگلیسی برای ساختن مصدر فعل به شکل عادی آن (فعل در زمان حال ساده) یک to اضافه می کنیم.
معادل فارسی | تلفظ آمریکایی | مصدر فعل انگلیسی |
دانستن | noʊ | to know |
رفتن | ɡoʊ | to go |
گفتن | seɪ | to say |
گرفتن | ɡet | to get |
ساختن | meɪk | to make |
فکر کردن | θɪŋk | to think |
برداشتن، گرفتن | teɪk | to take* |
دیدن | siː | to see |
آمدن | kʌm | to come |
خواستن | wɑːnt | to want |
* فعل take معانی بسیار متفاوتی دارد. معنی نوشته شده در اینجا اصلا برای کاربرد درست این فعل کافی نیست.
افعال داده شده در لیست بالا 10 تا از پرکاربردترین افعال زبان انگلیسی هستند.جالب است بدانید برای تعریف دقیق تمام معانی برخی از این افعال باید چندین صفحه مطلب نوشت (در آینده در سلسله درسهایی هر یک از این افعال را تک به تک بررسی می کنیم). اما در سطح فعلی لازم است معنای اصلی و اولیه این افعال را یاد بگیرید.
معادل فارسی | تلفظ آمریکایی | مصدر فعل انگلیسی |
نگاه کردن | lʊk | to look |
استفاده کردن | juːz | to use |
پیدا کردن | faɪnd | to find |
دادن | ɡɪv | to give |
گفتن | tel | to tell |
کار کردن | wɜːrk | to work |
صدا کردن / تماس گرفتن / نامیدن | kɒːl | to call |
تلاش کردن / امتحان کردن | traɪ | to try |
پرسیدن / درخواست کردن | æsk | to ask |
نیاز داشتن | niːd | to need |
برای درک بهتر از معانی متعدد افعال نمونه 5 معنای اصلی از فعل take را (که در درس 14 معرفی شد) بررسی شد.
چیزی را با خود بردن: take می تواند به معنای بردن چیزی با خود باشد. مثل فعل بردن در جمله “چتر را با خود می برم.”
رساندن، بردن: take می تواند به معنای بردن یا رساندن باشد. مثل فعل رساندن در جمله “من دوستم را به فرودگاه رساندم.”
گرفتن: take میتواند در مواردی به معنای گرفتن باشد مثلا در عبارت take a shower (دوش گرفتن) یا take a picture (عکس گرفتن)
قبول کردن: take میتواند به معنای قبول کردن باشد، زمانی که از یک موقعیت صحبت می شود. مثلا در عبارت take a job (قبول کردن یک شغل)
و …
این مثال می تواند به شما نشان دهد چطور کاربری از یک فعل میتواند معنای آن را تغییر دهد. برای یک تفریح می توانید معانی متفاوت فعل “کشیدن” را در فارسی مرور کنید. (مثلا: نقاشی کشیدن، چک کشیدن، غذا را کشیدن و …)
در شکل قدیمی تر از زبان انگلیسی (انگلیسی 500 سال پیش و قبل تر) همه افعال دقیقا صرف می شدند. در طول زمان اما این صرف شدن کمتر و کمتر شد تا اینکه امروزه تنها بخشی بسیار جزئی از آن باقی مانده است. برای درک عمیق بهتر است به جدول صرف یک فعل در زمان حال ساده نگاه کنیم:
شخص | نحوه صرف فعل | ترجمه فارسی |
اول شخص مفرد | I want | من می خواهم |
دوم شخص مفرد | You want | تو می خواهی |
سوم شخص مفرد | He wants She wants It wants | او/آن می خواهد |
اول شخص جمع | We want | ما می خواهیم |
دوم شخص جمع | You want | شما می خواهید |
سوم شخص جمع | They want | آنها می خواهند |
با یک نگاه ساده به جدول متوجه می شوید که تنها حالتی که صرف فعل در آن صورت می گیرد سوم شخص مفرد است. در سوم شخص مفرد برای هر سه جنسیت مذکر، مونث و خنثی باید فعل را به نحوی متفاوت صرف کنیم.
قاعده کلی برای صرف افعال در زمان حال ساده این است که تنها در حالت سوم شخص مفرد (he, she, it) به آخر فعل –s اضافه می کنیم. این موضوع برای همه افعال انجام می شود، اما 2 استثنای کوچک دارد (در واقع استثنایی سوم هم وجود دارد که بعدا به آن اشاره می کنیم.):
اگر فعل به یکی از حروف a یا o و یا ترکیب حروف sh یا ch ختم شود به جای –s باید به فعل –es اضافه کرد. به مثال زیر توجه کنید (به معنای افعال در این مثال ها نیازی نداریم):
do – he does
go – he goes
wash – she washes
catch – she catches
اگر فعل به y ختم شود و قبل از y حرف بی صدا باشد، پیش از اضافه کردن –s باید y را حذف کرده و به جای آن –ie- بگذاریم. به مثال زیر توجه کنید:
worry – he worries
bury – she buries
try – He tries
البته همانطور که گفته شد این کار تنها در صورت انجام می شود که پیش از y حرف بی صدا داشته باشیم. اگر پیش از y حرف صدادار آمده باشد دیگر y حذف نمی شود. به مثال زیر دقت کنید:
play – he plays
نکته 1: ما قبلا نحوه صرف فعل be را در زمان حال ساده یاد گرفته بودیم. این فعل کاملا بی قاعده صرف می شد، اما باید بدانید که نحوه صرفی که برای این فعل یاد گرفتید تنها در زمان حال درست است.
نکته 2: انگلیسی یک فعل بی قاعده دیگر هم دارد (فعل have) که در درس های بعد آن را بررسی می کنیم.
