سوره تکویر:
سوره تکویر یا کُوِّرَت، هشتاد و یکمین سوره قرآن و از سوره های مکی که در جزء سی ام قرآن آمده است. سوره تکویر ۲۹ آیه، ۱۰۴ کلمه و ۴۳۴ حرف دارد. این سوره به لحاظ حجمی، جزو سوره های مُفَصَّلات (دارای آیات کوتاه) است. خداوند در آیات پانزدهم تا هجدهم این سوره به ستارگان، شب و صبح قسم یاد می کند.
![تصویر](https://saednews.com/storage/media-center/images/ac-image-G71594975178I2.jpeg)
نامگذاری
در نخستین آیه ی سوره ، درهم پیچیده شدن (تکویر) خورشید و پایان یافتن نور و فروغ آن را بیان می کند که به منزله ی پایان نظام این جهان و از نشانه های قیامت به حساب می آید و سوره ی مبارکه بدین اسم «تکویر» نامگذاری شده است.نام دیگر آن «کُوِّرَت» می باشد که در نخستین آیه ی سوره ی مبارکه آمده است.
محل و ترتیب نزول
سوره تکویر جزو سوره های مکی و در ترتیب نزول هفتمین سوره ای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف هشتاد و یکمین سوره است و در جزء سی ام جای دارد.
تعداد آیات و دیگر ویژگی ها
سوره تکویر ۲۹ آیه، ۱۰۴ کلمه و ۴۳۴ حرف دارد. این سوره به لحاظ حجمی، جزو سوره های مُفَصَّلات (دارای آیات کوتاه) است. خداوند در آیات پانزدهم تا هجدهم این سوره به ستارگان، شب و صبح قَسَم یاد می کند.
خواص خواندن سوره تکویر:
- چنانچه در خانه ای سحر و جادو کرده باشند و جای آن معلوم نباشد، این سوره ی مبارکه را در آن خانه بخوانند خداوند متعال آن را آشکار می کند و شرّ آن را رفع می فرماید.
- چنانچه آن را بر گلاب بخوانند و بر چشم کِشند، دید و روشنائی آن زیاد می گردد و خواندن آن بر چشم درد به یاری حق بهبود می یابد.
- هنگام آمدن باران 100 بار این سوره را بخواند حاجات برآورده می شود.
فضیلت سوره:
از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده است: هر كس سوره تكویر را قرائت كند در روز قیامت هنگامی كه پرونده های اعمال بندگانش پیش روی همگان قرار می گیرد خداوند او را از رسوایی در امان می دارد و هر كس كه دوست دارد روز قیامت به من بنگرد این سوره را بخواند.
امام صادق علیه السلام فرمودنده اند: هر كس سوره تكویر را تلاوت كند در بهشت در پناه خداوند و زیر سایه خداوند مشمول كرامت خداوند خواهد بود و این چیزها برای خداوند بزرگ نیست.
محتوا
محتوای سوره نشان می دهد كه در اوایل بعثت نازل شده است؛ زیرا پیامبر(ص) را از تهمت های مشرکان منزه و دور می خواند. این محتوا را می توان به دو بخش تقسیم کرد:
- بیان نشانه های روز قیامت و حوادث آن: آیات آغازین سوره درباره نشانه های قیامت و دگرگونی های پایان این جهان سخن می گوید؛ از جمله در هم پیچیده شدن خورشید، سقوط ستارگان، راه افتادن کوه ها از شدت زلزله و وحشت مردم.
- بیان عظمت قرآن و و تنزیه جیرئیل: در بخش دوم سخن از عظمت قرآن و آورنده آن و تأثیرش بر نفوس انسانى است. در این بخش آمده است قرآن به وسیله فرستاده ای امین نازل شده که به خلاف ادعای مشرکان، شیطان در آن نفوذ ندارد.
آیات مشهور
- وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ (آیه ۸ و ۹)
ترجمه: و آنگاه كه از دخترِ زنده به گور شده پرسيده شود به كدامين گناه [به ناحق] كشته شده است.
گفته شده اين آیه مربوط به یکی از رسم های عرب جاهلیت است که دختران را به علل مختلف ازجمله فقر شدید، ارزش نداشتنِ زن به عنوان انسان و ترس از ننگ آوری در آینده زنده زنده در گور می کردند. مفسران گفته اند در جاهلیت عرب، هنگامی که وقت وضع حمل زن فرا می رسید، حفره ای در زمین حَفر می کرد و زن بالای آن می نشست. اگر نوزاد دختر بود، آن را در میان حفره پرتاب می کرد و اگر پسر بود، آن را نگه می داشت.
در برخی روایات، معنای گسترده ای برای این آیه بیان شده است، به گونه ای که هرگونه قطع رحم (در مقابل صله رحم) یا قطع مودت اهل بیت(ع) را شامل می شود؛ [یعنی افراد به دلیل آنکه با خوشاوندانشان صله رحم نکرده اند یا دوستی با اهل بیت را در دل نداشته اند، بازخواست می شوند]. همچنین از امام باقر(ع) درباره تفسیر این آیه سؤال شد و آن امام گفت: «منظور، كسانی اند كه در راه محبت و دوستی ما كشته می شوند». در ایران از این آیه به عنوان شعاری در حمایت از مظلومیت کسانی که بی گناه کشته می شوند استفاده می شود.