به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، «مردن در آب مطهر» مثل دیگر فیلم های برادران محمودی، بر مسائل مردم افغانستان تمرکز دارد و کار خود را با قصه گروهی از جوانان اهل این کشور آغاز می کند که در مسیر مهاجرت به اروپا، از راه ایران، قرار گرفته اند.
وقتی برادران محمودی کم کم در سینما و تلویزیون ایران دیده شدند، بسیار از این که فضا برای فعالیت دو کارگردان افغان در ایران فراهم شده خوشحال شدم. این که آن ها حالا می توانند صدای نسل مهاجر افغانستان و مشکلاتی که این گروه تجربه کرده اند باشند. البته هر چه که گذشت، مشخص شد که این 2 برادر فیلم ساز چه از نظر محتوایی و چه فرم در حال دور شدن از حداقل استانداردهای مورد نیاز سینما هستند. موضوعی که در جدیدترین فیلم آن ها یعنی مردن در آب مطهر به خوبی قابل مشاهده است.
با پسری طرف هستیم که بزرگ ترین هدف و دغدغه اش در زندگی مهاجرت است و هدف فیلم هم این است که به ظاهر دغدغه های او برای انجام این کار سخت را به تصویر بکشد. در ابتدا و برای آن که بار درام فیلم افزایش پیدا کند، با یک داستان عاشقانه طرف هستیم. رابطه ای که یکی از بدترین نمونه های حاضر در فجر امسال بود و هر چقدر که برای درک آن تلاش کردم با مشکل روربرو شدم.
پسر بارها به گونه ای رفتار می کند که انگار با دختر ارتباط عمیقی دارد و پیوندی قدیمی بین آن ها برقرار است. به همین خاطر از او انتظار داریم که در برخود با دختر و شناختن رفتارهای او، هوشمندانه تر و حداقل منطقی عمل کند. از سوی دیگر، با گذشت زمان و وقتی که کاراکتر دختر توسط نویسندگان شرح داده می شود، با شخصیت متناقصی طرف می شویم که اصلا نباید با چنین پسری به هیچ دلیلی رابطه باشد و انگار که اصلا این پسر هیچ وقت دختر را نمی شناخته و در تمام این مدت با شخص دیگری در رابطه بوده است.
در کنار این عشق، مسائل ناموسی هم به عنوان یکی از دغدغه های اصلی کاراکتر قهرمان داستان مطرح می شوند. در مرحله اول مشکل این است که واقعا نمی دانم که چقدر در سینمای ایران باید شاهد تمرکز روی چنین موضوعی باشیم و چرا درصد بالایی از فیلم های حاضر در فجر امسال و سال های گذشته از این موضوع برای پیش بردن درام فیلم خود استفاده کرده اند.
این اتفاق به آبکی ترین شکل ممکن در مردن در آب مطهر رخ می دهد به طوری که کاملا حس می کنید که چنین داستانی را پیش از این بارها در سریال ها، سایت ها و فیلم های درجه چندم شنیده اید. اما مشکل اصلی اینجاست که کاراکتر قهرمان فیلم به هیچ کدام از این اتفاقات آبکی هم واکنشی نشان نمی دهد. در واقع شما هیچ کنشی که از یک قهرمان توقع دارید را در رفتار او مشاهده نمی کنید.
او بیشتر از آن که بخواهد در مورد اتفاقاتی که در داستان فیلم رخ می دهند کاری انجام دهد، مانند یک کاراکتر دمدمی مزاج عمل می کند که هر از چندگاهی به خاطر رخ دادن یک سری اتفاقات داد و بیداد می کند و بعد به طور کلی موضوع را فراموش می کند و سر یک موضوع جدید عصبانی می شود.
نوع فیلمبرداری مردن در آب مطهر هم به شدت شبیه سریال های تلویزیونی بی کیفیتی است که پیش از این برادران محمودی ساخته بودند. نماهایی که در این فیلم شاهد آن هستیم به شدت محدود هستند و حس تماشای سریال های نمایش خانگی قدیمی که حتی صداوسیما هم کیفیت پخش آن ها را تایید نکرده می دهند.
در هر صورت شاید اگر در سال سینمایی بهتری حضور داشتیم، هیچ وقت فیلمی مثل مردن در آب مطهر نمی توانست در جشنواره فیلم فجر حضور پیدا کند. فیلمی که می خواهد رنگ و بوی میهن پرستانه اش به سمت نژادپرستی کشیده می شود و از لحاظ فنی هم به جز آزرده خاطر کردن مخاطب چیز جدیدی ندارد.
علی شادمان ندا جبراییلی متین حیدرنیا صدف عسگری سوگل خلیق علیرضا آرا امیررضا رنجبران خیام وقار کاشانی پیمان مقدمی مهتاب جعفری فرید اسحاقی فاطمه شکری محیا رضایی فاطمه میرزایی علیرضا مهران
تهیه کننده: جمشید محمودی مدیر فیلمبرداری: مرتضی غفوری تدوین: نیما جعفری جوزانی صدابردار: محمد شاهوردی طراح صحنه: مهدی موسوی طراح چهره پردازی: محمود دهقانی طراح لباس: شبنم اصغری دستیار کارگردان و برنامه ریز: سیاوش رمضان لو منشی صحنه: فائزه گرکانی مدیر تولید: هادی حیدری عکاس: پیمان داداش زاده روابط عمومی: سپیده حیدرآبادی
ژانر :خانوادگی، عاشقانه
زبان : فارسی
