معرفی جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی الیگودرز

آبشار آب سفید

در فاصله ی ۱ ساعته از شهر الیگودرز، آبشاری وجود دارد که معروف به «عروس آبشارهای ایران زمین» است و همین شهرت بی دلیل نیست و بی شک زیبایی، در پس این آبشار غوغا می کند! «آبشار آب سفید» در دامنه های رشته کوه زاگرس آرمیده و بیشترین شباهت را با تور عروس دارد که این خود یکی از دلایل نامگذاری این آبشار به شمار می آید؛ آبی که بر فراز ارتفاعات ۷۰ متری زاگرس جاریست، هنگام برخورد با صخره های خشن و ناملایم دامنه ها، کفی را پدید می آورد که تجسمی از تور عروس را در ذهن شما تداعی می کند.

دشت لاله های واژگون الیگودرز

از دیرباز تاکنون، هر ساله و به ویژه در اردیبهشت ماه، منطقه ای در ۳۵ کیلومتری شهر الیگودرز، از لاله های واژگونلبریز می شود که نام زیباییش، «دشت دالانی» است.

دشت دالانی هرساله میزبان گونه ی نادری از لاله است که عمری بسیار کوتاه داشته و داستان ها و افسانه های فراوانی را در پس این زندگانی کوتاه خود پنهان کرده است؛ عمده ی این داستان ها حاکی از مرگ سیاووش بوده و تنها شاهد اصلی این داستان گل اشک مریم بوده است که از آن پس سر به زیر انداخته و در فراق سیاووش خون گریه می کند. جدایی از افسانه های این گل زیبا، جالب است بدانید که به غیر از الیگودرز، یک مکان دیگر در دنیا میزبان این گل زیباست و آن منطقه ی خاص خوانسار می باشد!

آبشار برنجه شول آباد

ایران، سرزمینی ست که هر گوشه کنارش را بنگریم آبشارهای خروشان، راه خود را در میان صخره های خشن و نامهربان باز کرده و بر فراز کوهی بلند جاری شده و حیات دلپذیری را پدید آورده است.

آبشارها در این گوشه از دنیا و درست در الیگودرز، نقش مهمی در سرنوشت این شهر زیبا ایفا می کنند و همچون عضو های حیاتی که نبودشان، مرگ و خاموشی را به ارمغان می آورد، نبود آبشارهای فراوان باعث پژمرده شدن و در نهایت مرگ تدریجی این شهر می شود!

یکی از این آبشارهای حیاتی، «برنجه شول» می باشد، که جدایی از نقش به سزایش، دارای منظره ای بی نهایت بکر و زیبایی ست که هر ساله طبیعت دوستان زیادی را به خود جذب می کند. آبشار برنجه شول آباد با داشتن ۸۰۰ متر ارتفاع، عنوان بلندترین آبشار آسیا و سیزدهمین آبشار بلند جهان را ازان خود کرده است!

قالی کوه

اگر به دنبال یکی از خاص ترین و دیدنی ترین مکان های شهر زیبای الیگودرز می باشید، «قالی کوه» یا همان غالیه کوه را از دست ندهید که مکانی ست بس دوست داشتنی و دل نواز! این رشته کوه زیبا دارای دره های فراوانی می باشد، که معروف ترین آنها «دره دام» نام دارد؛ این دره همچون دامنی سرخگون و پهناور، در فصل بهار میزبان لاله های آتشین واژگون بوده که همین امر یکی از دلایل شهرت دره داممی باشد. جالب است بدانید، داستانی زیبا در پس هر سرو کوهی که در این منطقه روییده، نهادینه شده است و حکایت از تجدید حیات دارد! اهالی بومی این منطقه معتقداند اگر سرو قدیمی در اثر برخورد صاعقه، آتش بگیرد، خودسوزی کرده است تا سرو جدیدی را پدیدار کند.

آبشار وارگ

در جنوبی ترین بخش های شهر خرم الیگودرز، آبشاری خروشان قرار دارد که در نگاه اول تجسمی کوچک از بهشت را برای شما پدیدار می کند و خنکی آب و هوای اطرافش، گرمی روزهای طاقت فرسا و خسته کننده زندگی روزمره ماشینی را می زداید!

«وارگ» نامی ست که این آبشار به خود تخصیص داده است و بر گرفته از نام روستایی ست که این آبشار در آن آرمیده است. جالب است بدانید که مردم این منطقه کاملا قومی نیمه کوچ نشینند و به محض شروع فصل داغ تابستان به حاشیه ی این آبشار زیبا کوچ کرده و به محض نوازش اولین نسیم های خنک پاییزه، به مبدا اصلی خود بازمی گردند.

دریاچه گهر

دریاچه ای کریستالی و شفاف به نام «گهر» در ۱۰۰ کیلومتری الیگودرز واقع شده که از عمق ۴ متری آن به راحتی می توان ماهی های بازیگوش و رنگارنگ آن را دید! این دریاچه زیبا متشکل از دو ناحیه ی بزرگ (کله گهر) و گهر کوچک (کره گهر) می باشد که دریاچه بزرگ وسعتی بالغ بر ۸۵ هکتار دارد!

این نکته را باید خاطر نشان شویم که تنها در بخش های ساحلی غربی و شرقی این دریاچه می توان تنی به آب زد و دیگر بخش های این دریاچه همچون باتلاقی خموش شما را به کام خود می کشد و در خود غرق می کند.

اشترانکوه

«اشترانکوه» تنها یک رشته کوه مرتفع نیست، بلکه خطه ای ست که حیاتی استثنایی را بخش های جنوبی الیگودرزبخشیده است! کوه های مملو از برف و یخ، منبع تغذیه ای برای دشت های بی پایان و بی انتهای دامنه های اشترانکوه محسوب می شوند که دارای پوشش گیاهی بکر و غنی می باشد.

آبشار چکان

در نزدیکی روستای زیبایی به نام «چکان» و درست در جنوب غرب الیگودرز، آبشاری خارق العاده به همین نام قرار دارد که از دل غاری مخوف سرچشمه می گیرد و ارتفاعش به ده ها متر می رسد! «آبشار چکان» از آن دست جاذبه های بکری به شمار می آید که مبدا رودخانه ی زیبای داسار بوده و نقش شاهرگ اصلی را برای صنعت کشاورزی الیگودرز ایفا می کند. جدایی از نقش مهم و اساسی این آبشار، نمی توان از جذابیت بصری آن گذشت زیرا همین جذابیت های طبیعی هر ساله گردشگران و توریستان فراوانی را به خود جذب می کند.

شیرهای سنگی

جاذبه ای که در لرستان و به ویژه در گوشه کنار الیگودرز به چشم می خورد و از قدمت بالایی برخوردار است و آن جاذبه چیزی جزء مجسمه هایی به اسم «شیرهای سنگی» نیست.

این مجسمه ها در نزد مردمان لر و بختیار از احترام به سزایی برخوردارند و در گذشته های دور تنها بر روی قبر بزرگان و ریش سپیدان هر قبیله قرار می گرفتند و هر کدام دارای ویژگی خاصی بودند؛ به طور مثال، اگر فردی از سلحشوران قبیله محسوب می شده، بر روی شیر سنگی نقوشی از تیر و کمان و شمشیر حکاکی می کردند و اگر از زاهدان و موبدان قبیله به شمار می رفته است، نقوش تسبیح و مهر بر روی بدنه شیر قرار می دادند تا نقش کلیدی آن فرد شیر سنگی برای دیگران، گویا شود.

کوه تمندر

درست در نواحی بربرود الیگودرز، رشته کوهی آرمیده که همچون دژی مستحکم، این منطقه را محاصره کرده است! «تمندر» نامی ست که اگر اندک علاقه ای به ورزش های کوه نوردی و صخره نوردی داشته باشید، از ذهنتان پاک نمی شود اما متاسفانه این منطقه استثنایی مورد بی توجه مسئولان قرار گرفته است.

امامزاده محمد بن حسن

امامزاده محمدبن حسن یکی از مکان های زیارتی و گردشگری شهرستان الیگودرز واقع در جنوب شرق استان لرستان است که هر ساله میزبان گردشگرانبسیاری از نقاط مختلف لرستان و ایران است این امامزاده در فاصله ۱۳۰ کیلومتری از شهر الیگودرز قرار دارد

مسیر منتهی به مقبره امامزاده محمد بن حسن جاده ای خاکی و کوهستانی است که البته مقداری از این جاده روستایی آسفالت است. در انتهای جاده باید مسافتی را هم پیاده طی کرد. آرامگاه این امامزاده در یک زمین نسبتاً هموار قرار گرفته که اطراف آرامگاه را کوه ها و درختان بلوط پوشانده است

ساختمان آرامگاه امامزاده محمد بن حسن با وجود بازدیدکنندگان بسیار همچنان بافتی قدیمی و فرسوده دارد. آرامگاه تنها از یک اتاق بسیار کوچک تشکیل شده که مصالح به کار رفته در ساخت آن خشت و گِل است. ساختمان آرامگاه این امامزاده تقریباً هیچ گونه امکانات رفاهی ندارد.

منطقه شکارممنوع قالیکوه

این منطقه با وسعت ۱۱۳۶۵۴ در سال ۱۳۸۵ توسط سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار و صید ممنوع اعلام گردید. پایین ترین قسمت منطقه ناحیه جنوب غربی آن در اطراف رودخانه زالکی و بالاترین نقطه و مرتفع ترین قله منطقه، کوه کازینستان، با ارتفاع ۴۰۲۸ متر از سطح دریا است که پس از اشترانکوه با ارتفاع ۴۰۸۰ متر بلندترین قله استان بوده که حتی در فصل تابستان نیز دارای برف و جزء کانون های آبگیر دائمی می باشد.