به گزارش سایت خبری ساعد نیوز و به نقل از بهداشت نیوز، بهاره صباغ : از جمله نگرانی های روزانه می توان به دیر رسیدن به سرویس اداره یا اتوبوس، باز یا بستن در، غذای روی اجاق، پاس کردن چک بانکی، پرواز فرودگاه یا حرکت قطار، ترافیک، آزمون کنکور، عمل جراحی، حضور بر سرکار و برگزاری مراسم عقد و عروسی یا ختم، اشاره کرد، نگرانی همانطور که از نام آن پیداست همیشه و همه وقت با یک فکر آزاردهنده به سراغ انسان می آید که پس از آن فکرهای دیگری در سر ایجاد می کند و بدون اینکه بفهمید طوفانی از این نوع افکار در ذهنتان ایجاد می شود و باعث می شود شروع به غیرمنطقی اندیشیدن کنید و انرژی فکری و جسمی خود را به هدر دهید.
وی تصریح کرد: احتمالا هیچ یک از افراد با این حس و تاثیرات منفی بسیار قوی آن بر زندگی غریبه نیستند. نگرانی، این یار دیرینه، برگشته و غوغایی در درون ما ایجاد کرده اما راه های مختلف وجود دارد که کمک می کند این فکر و اندیشه را کم کرد و خیلی راحت با چنین افکاری کنار آمد.
**نگرانی سالم یا مخرب
این روانپزشک اظهارداشت: نگرانی را می توان به دو نوع سالم و مخرب تقسیم کرد. نگرانی سالم در افراد منجر به حل مشکلات آن ها می شود و نگرانی مخرب و ناسالم که تکراری و آسیب زننده است باعث احساس آشفتگی، ناکامی، ناامنی، سرخوردگی، کنترل گری، از دست دادن روابط خوب می شود.
صباغ با بیان اینکه نگرانی های ناسالم نه تنها از مشکلات کم نمی کند بلکه به آنها دامن می زند، گفت: برای نمونه می توان به شخصی اشاره کرد که نگران آن است که بیرون از خانه و در جایی که احتمال دسترسی به کمک کم است، حالش بد شود. برای این منظور با یکی از نزدیکان خود برای خروج از خانه همراه می شود یا فردی که ترس از فضای بسته ای همچون مترو دارد، ممکن است نزدیک درب خروجی بنشیند تا در صورت خراب شدن حالش بتواند سریع از آن مکان خارج شود.
وی تصریح کرد: این رفتارها منجر به آرامش موقت افراد خواهد شد اما مشکل نگرانی و اضطراب بوجود آمده در ذهن و افکار آن ها را حل نخواهد کرد، زیرا این ذهنیت را در وجود فرد تقویت می کند که بدون این رفتارها نمی توان از پس مشکلات برآمد.
این روانپزشک گفت: تلاش برای توقف فکر، از جمله نگرانی هایی است که نه تنها در توقف افکار نگرانی موثر نیست بلکه باعث ازدیاد و هجوم بیشتر افکار بعد از فرونشاندن آن ها می شود. برای نمونه حتماً در جاهای مختلف شنیده یا خوانده اید که وقتی فکر مزاحم یا ناخواسته ای دارید، با ضربه زدن روی میز، تکان دادن یکی یا هر دوپا یا گفتن جمله بس کن به این افکار خود پایان دهید.
این متخصص روان درمانگر با بیان اینکه جستجو یا چک کردن از دیگر موضوعات نگران کننده باید برشمرد، اظهارداشت: جستجو یا وارسی، رفتاری اجباری و وسواس گونه است که برای فرونشاندن اضطراب و نگرانی در خیلی از افراد مشاهده می شود، برای نمونه شخصی که نسبت به فشار خون بالا نگرانی شدیدی دارد، مدام فشار خونش را کنترل می کند و با هر بار چک کردن فشار خود مدت زمان محدودی آرامش دارد اما مجدداً باید رفتار وارسی خود را برای ایجاد آرامش بیشتر تکرار کند که با صرف زمان و انرژی زیاد همراه است.
صباغ یکی از راهبردهای مشکل آفرین افراد برای مقابله با اضطراب و نگرانی را اجتناب یا پرهیز از امری یا کاری عنوان کرد، افزود: بطور مثال فردی نگران سلامتی خود است ولی از مراجعه به پزشک خودداری می کند. این راهکار اگرچه آرامش موقتی برای فرد به همراه دارد اما فرصت مقابله درست با نگرانی را از او می گیرد و باعث افزایش نگرانی در خود شخص می شود.
این رواندرمانگر گفت: مصرف مواد مخدر، الکل یا خوردن غذای بیش از حد نه تنها افکار نگران کننده آدمی را برطرف نخواهد کرد بلکه می تواند نگرانی را در آن تشدید می کند یا ممکن است فرد برای فرار از احساس نگرانی و به دست آوردن آرامش به استفاده از این مواد روی آورد تا به این طریق فکر و ذهن آن از مشکل اصلی و احساس ناخوشایند اضطراب دور شود، در حالی که اصل مشکل هنوز حل نشده و پابرجا باقی مانده است.
وی اظهارداشت: در مواقعی به طور معمول به ذهن بسیاری از افراد افکار احمقانه، شرم آور، خشونت بار نفوذ می کند و این به هیچ وجه عجیب نیست و آنچه تعیین کننده شخصیت آدم است رفتار اوست. افراد نگران وجود این افکار را نشانه از دست دادن کنترل و دیوانگی می دانند، از وجود آن ها شرمگین می شوند و احساس گناه دارند، بنابراین با اضطراب زیادی تلاش برای کنترل این افکار دارند، در حالی که راه حل ساده تر این است که این افکار را طبیعی و مختص ذات انسان قلمداد کرد و با شیوه سالم سعی در کنترل آن داشت.
صباغ گفت: برای بیرون ریختن نگرانی و خالی کردن ذهن خیلی خوب است که سریع وارد عمل شده و برای حل مسائل و مشکلات مربوط به چیزی که باعث نگرانی می شود قدم برداشت، باید از خود پرسید آن قدم کوچکی که می توان هم اکنون برای بهبود وضعیت خود برداشت چه چیزی است؟ بعد روی آن متمرکز شد و سپس می توان به قدم های کوچک بعدی فکر کرد و وارد عمل شد.
