متن آهنگ دلواپسی از علی کربلایی
دوباره منو بغض دلتنگیام ، دوباره منو حس دلواپسی دوباره منو پرسش لحظه هام ، بگو ای سفر کرده کی میرسی تو که نیستی غرق دلتنگیم ، ببین حال این شهر مثل منه روزام وقتی اینجور تاریک شدم ، شبام دیگه تکلیفشون روشنه نمیخوام که خرج سرابش کنم ، نگاهم باید غرق دریا بشه نمیزارم که این دل که جای توعه گرفتار رنگای دنیا بشه اگه از دل تو خبر داشتم ، تو هر کوچه ای پا نمیزاشتم دلی که تو میخواستی پروانه شه ، تو هر پیله ای جا نمیزاشتم اگه از دل تو خبر داشتم تو هر کوچه ای پا نمیزاشتم دلی که تو میخواستی پروانه شه تو هر پیله ای جا نمیزاشتم نمیخوان بزارن که بارون بیاد ، اونایی که اهل سرابن هنور نمیخوان که این شهر روشن بشه ، اونا که تو این قصه خوابن هنور باید خون بهای زمینو گرفت ، از اون دست هایی که به خون میکشن باید کاخ هاشون رو ویرونه کرد ، اونایی که ازادی رو میکشن یکی باید از سمت مشرق بیاد ، یکی باید ابرارو جارو کنه یکی مثل خوشید باید بیاد که دست سیاه شبو رو کنه اگه از دل تو خبر داشتم تو هر کوچه ای پا نمیزاشتم دلی که تو میخواستی پروانه شه تو هر پیله ای جا نمیزاشتم اگه از دل تو خبر داشتم تو هر کوچه ای پا نمیزاشتم دلی که تو میخواستی پروانه شه ، تو هر پیله ای جا نمیزاشتم
