به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، روزنامه اطلاعات نوشت:
" هرگونه نادیده‌انگاری، اقلیت‌پروری و کنارزدن مردم، می‌تواند نتایجی داشته باشد که نیاز به بیان آن نیست.
اقلیت پرسروصدایی که به خود اجازه می‌دهد حتی در مقابل ستادهای نظامی کشور، مداخلات شعاری و اختلالات و تفرقات اجتماعی ایجاد کند، نمایش حقیرانه‌ای دارد که در تاریخ ثبت خواهد شد.
این اندک جماعت پرهیاهو، از حضور گسترده مردم در صحنه دفاع از میهن و همیاری به دولت و ملت، بیمناک هستند، ولی منظور اصلی آنها، تعیین تکلیفی دروغین برای حرکت به سوی کسب قدرت، به نام ارزش‌ها و آرمان‌های مقدس و ملی است.
ژست نامربوط آنها، آرام آرام، از یک نمایش خسته‌کننده، به آزار و زیاده روی در لحظات حساس تاریخی رسیده است. تغییر رویکرد در مورد این جماعت از یک سو، و هم صدایی و دلجویی و تکیه به پیوندهای اصیل تاریخی و فرهنگی ملت بزرگ، موثرتر و مطمئن‌تر از این ریسمان‌های پوسیده خواهد بود. "
در بررسی تحلیلی این گزارش می توان گفت تجمع گروهی کفن‌پوش در برابر ستادهای نظامی و سردادن شعارهایی با هدف تحریک به رفتارهای تهاجمی فوری یا القای «تردید در عزم دفاعی کشور»، پدیده‌ای بود که فراتر از یک کنش اعتراضی معمول قرار گرفت. در مقاطعی که تنش‌های منطقه‌ای به اوج می‌رسد و کشور نیازمند انسجام حداکثری، فرماندهی واحد و عقلانیت راهبردی است، تحرکاتی از این دست بیش از آنکه کمکی به بازدارندگی باشد، مصداق بارز اختلال در فرآیند تصمیم‌گیری حاکمیتی تلقی می‌شود. موضع‌گیری صریح و تند روزنامه اطلاعات علیه این جریان را می‌توان در چند لایه مورد واکاوی قرار داد:
تأکید روزنامه اطلاعات بر واژگانی چون «اقلیت پرهیاهو» و «اقلیت‌پروری»، اشاره به جریانی دارد که می‌کوشد خواسته‌های باندی یا هیجان‌زده خود را صدای کل جامعه یا تنها قرائت اصیل از دفاع از میهن معرفی کند. خطری که این رفتارها ایجاد می‌کند، به حاشیه راندن اکثریت مردمی است که دلسوزانه خواهان ثبات، عزت و اقتدار کشور هستند، اما تمایلی به ماجراجویی‌های پیش‌بینی‌نشده یا شعارزدگی ندارند. وقتی یک اقلیت احساس کند مصون از هرگونه پاسخگویی است و می‌تواند به ارکان امنیتی کشور دیکته کند که چه زمانی و چگونه وارد نبرد شوند، اعتماد عمومی به عقلانیت سیستماتیک خدشه‌دار می‌شود.
در متن روزنامه اطلاعات به درستی اشاره شده است که هدف اصلی چنین رفتارهایی نه دغدغه واقعی دفاع، بلکه «تعیین تکلیفی دروغین برای حرکت به سوی کسب قدرت، به نام ارزش‌ها و آرمان‌های مقدس» است. جریان‌های افراطی معمولاً در بزنگاه‌های بحران‌ساز، خود را «مطالبه‌گر اصلی» جلوه می‌دهند تا پس از گذر از مقطع بحران، هزینه هرگونه تصمیم‌گیری مدبرانه را به پای رقبا بنویسند و امتیازات سیاسی آتی را تصاحب کنند. این نوع مصادره ارزش‌ها، در حقیقت تقلیل شجاعت و فداکاری ملی به یک ابزار لابی‌گری سیاسی برای حذف رقبا و سهم‌خواهی از قدرت است.
ستادهای نظامی و فرماندهی کشور بر اساس محاسبات اطلاعاتی، لجستیکی، منافع بلندمدت و اصل «عزت، حکمت و مصلحت» تصمیم‌گیری می‌کنند. حضور خیابانی و کفن‌پوشی در برابر چنین مراکزی، تلاشی علنی برای تحمیل بار روانی و سلب صلاحیت از فرماندهان ارشد میدانی است. این‌گونه تحرکات نه تنها شجاعت تلقی نمی‌شود، بلکه نوعی انحراف در مدیریت امنیت ملی به شمار می‌رود که در ادبیات کلاسیک نظامی، می‌تواند امنیت کشور را در معرض غافلگیری یا محاسبه غلط دشمن قرار دهد.
هشدار پایانی روزنامه اطلاعات درباره ضرورت «تغییر رویکرد در مورد این جماعت» و تکیه بر پیوندهای اصیل تاریخی ملت، حامل این پیام کلیدی است: مماشات با تحرکات خودسرانه، مرزهای حاکمیت قانون را فرسایش می‌دهد. امنیت پایدار در دوران‌های پرتنش، از مسیر انحصارگرایی چند ده نفره یا نمایش‌های کفن‌پوشی نمی‌گذرد، بلکه منوط به بازگرداندن اعتماد عمومی، ارج نهادن به عقلانیت جمعی و وحدت عملی گرداگرد منافع ملی است.
پایان پیام
