متن آهنگ قطار آخر از نوید دانشفر
مثل یه خونه ی جا مونده از عهد قجرم مثل یه عقیده ی کهنه ی عصر هجرم که دارم دردمو فریاد میزنم از حنجره م مثل یه جنگل داغدیده به دست تبرم مثل یه کلاغ سیاه پیر بی بال و پرم من یه جا مونده ی از سوت قطار آخرم به غم آلوده م نکن،منو نابودم نکن منو درگیر یه بغض تلخ و بیهوده م نکن مثل سیگارِ کنار پنجره دودم نکن دستتو از رو گلوم بردار و کبودم نکن نرو از فکرم نپر تنها تر از اینم نکن منِ فرهادو زمین خورده ی شیرینم نکن منو نقره داغ این حالت غمگینم نکن مثل ته سیگار آخر یه پُک سنگینم نکن منِ بعد از تو یه روح گُنگ و سرگردونم دوباره منو به این زندگی برگردونم تشنه ی قدم زدن باهات زیر بارونم بی تو دردامو به کی بگم نگه دیوونه م جون هرچی مرده پای عشق تو می مونم تا که برگردی دوباره باز شه پات تو خونه م
