به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز و به نقل از سینا پرس: در گذشته که مردگان را در خاک قرار می دادند، سالمندان نگران این موضوع بودند. آن ها از ماندن در خاک ترس داشتند چون می دانستند که آب ممکن است هر لحظه وارد خاک بشود و باعث پوسیده شدن سریع بدن آنها بشود. این سالمندان ترجیح میدادند در مکانی دفن بشوند که اجسادشان سالم باقی بماند.
در صورت ماندن جنازهها در خاک، این احتمال وجود داشت که بدن آن ها توسط سگ یا دیگر موجودات خورده بشود بنابراین این قبرها بالای صخره قرار داده شدند تا دست حیوانات به آن ها نرسد. همچنین در گذشته ها و در دوران جنگ معروف به سر بریدن، غارت گران وحشی که از نقاط مختلف کالینگا و شرق استان لونتوک به این منطقه حمله می کردند، به دنبال شکار سر بومیان این منطقه و بردن آنها به عنوان غنایم جنگی به خانه بودند. این هم دلیل دیگری برای قراردادن قبرها در ارتفاع بود تا کسی نتواند به آن ها دسترسی پیدا کند.
