به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، برخی از مسابقات فوتبال هرگز با سوت داور به پایان نمیرسند؛ آنها در پهنه تاریخ جریان مییابند و نسل به نسل پیرامونشان افسانهسرایی میشود. دیدار آرژانتین و انگلیس در یکچهارم نهایی جام جهانی 1986 مکزیک، دقیقاً یکی از همین نبردهای ابدی است.
در روزگاری که سایه سنگین تنشهای سیاسی میان دو کشور هنوز بر سر مسابقه سنگینی میکرد، مستطیل سبز ورزشگاه آزتکا به میدان جنگی بدل شد که برنده آن را نه اسلحه و توپخانه، بلکه نبوغ و سرکشیِ یک مرد تعیین میکرد. این شما و این روایتی سینمایی از دراماتیکترین 90 دقیقه قرن بیستم که فوتبال را برای همیشه به دو بخش قبل و بعد از خود تقسیم کرد.
در ورزشگاه آزتکای مکزیک، سال 1986. هوا سنگین بود و تنش میان تماشاگران در بالاترین حد خود قرار داشت. این فقط یک مسابقه فوتبال عادی در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی نبود؛ یک نبرد تمامعیار و حیثیتی میان آرژانتین و انگلیس بود. چشم میلیونها نفر به ساقهای مردی دوخته شده بود که جثهای کوچک اما انگیزهای به وسعت یک اقیانوس داشت: دیگو آرماندو مارادونا. او به زمین آمده بود تا چیزی فراتر از یک صعود ساده را برای کشورش رقم بزند.
نیمه اول با تمام استرسهایش بدون گل تمام شد، اما طوفان اصلی در نیمه دوم انتظار فوتبالدوستان را میکشید. دقیقه 51 بود؛ یک پاس اشتباه از مدافع انگلیس به عقب فرستاده شد و دیگو مثل یک شاهین به هوا برخاست. او در تقابل با پیتر شیلتون، دروازهبان بلندقامت انگلیس، با رندی تمام دستش را بالاتر از سر برد و توپ را وارد دروازه کرد. انگلیسیها با خشم به سمت داور دویدند، اما سوت به نشانه گل نواخته شده بود. مارادونا بعدها با آن لبخند مرموزش گفت: «آن گل، کمی با سر مارادونا بود و کمی با دست خدا!»
هنوز چند دقیقه از شوک گل اول نگذشته بود که الدیهگو تصمیم گرفت نبوغ ناب و پاک خود را به رخ جهان بکشد تا دهان منتقدان را ببندد. او توپ را در نیمه زمین خودی تصاحب کرد و با یک چرخش جادویی، دو بازیکن انگلیس را جا گذاشت. سپس مانند یک گردباد سهمگین به سمت دروازه حریف تاخت، یکی پس از دیگری مدافعان را در هم کوبید، شیلتون را هم دریبل زد و توپ را به تور چسباند. «گل قرن» متولد شد؛ 60 متر دویدن، 11 ثانیه جادوی خالص و محو کردن یک تیم.
انگلیسیها مات و مبهوت مانده بودند و تماشاگران از شدت هیجان جامه میدریدند. هرچند گری لینهکر، مهاجم زهرآدار انگلیس، در اواخر بازی یکی از گلها را جبران کرد و امید را به اردوی سهشیرها بازگرداند، اما دیگر برای متوقف کردن ارتش یکنفره آرژانتین خیلی دیر شده بود. سوت پایان مسابقه با نتیجه 2 بر 1، سند صعود آرژانتین به نیمهنهایی جام جهانی و در نهایت قهرمانی افسانهای آنها را امضا کرد؛ مسابقهای که از مرزهای فوتبال فراتر رفت و جاودانه شد.
حالا پس از گذشت دههها، آن 90 دقیقه جادویی در مکزیک هنوز هم زندهترین خاطره نوستالژیک فوتبال جهان است؛ شبی که یک مرد همزمان نقش فرشته نجات و ویرانگر را بازی کرد. اگر شما هم با تماشای این لحظات تاریخی و جادوی بیتکرار مارادونا به وجد آمدید، حتما این ویدئو را لایک کنید و در بخش کامنتها برای ما بنویسید: به نظر شما، «دست خدا» جنجالیتر و ماندگارتر بود یا دریبل فضاییِ «گل قرن»؟
ساعدنیوز در فضای مجازی
