به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، موضوع دستکاریهای اقلیمی و استفاده از آبوهوا به عنوان یک سلاح، بار دیگر با اظهارات جنجالی در شبکه افق به کانون توجهات تبدیل شد. دکتر یوسف قویدل، استاد اقلیمشناسی دانشگاه تربیت مدرس، با ارائه اسنادی تصویری از بازدید دونالد ترامپ از هواپیماهای مجهز به سیستمهای «کمتریل» (پاشش مواد شیمیایی در جو)، ادعا کرد که آمریکا از این فناوری برای عقیمسازی ابرها و تغییرات اقلیمی هدفمند استفاده میکند. وی همچنین به وجود اعترافاتی از سوی مقامات ارشد امنیتی آمریکا، از جمله رئیس سازمان سیا و FBI در فضای مجازی اشاره کرد که صراحتاً به دخالت در سیستمهای آبوهوایی کشورهای هدف اذعان کردهاند و این دستکاریها را مصداق بارز یک «جنگ نیمهنرم» دانست.
این استاد دانشگاه در ادامه با استناد به کتاب «عملیاتهای آبوهوایی با اهداف نظامی»، سابقه این نوع جنگهای کثیف را بیش از نیم قرن عنوان کرد. وی برای اثبات ادعای خود به دو نمونه تاریخی و مستند اشاره کرد: نخست «عملیات پاپای» در جریان جنگ ویتنام که در آن ارتش آمریکا با بارور کردن ابرها و ایجاد سیلابهای مصنوعی و گلولای شدید، تجهیزات نظامی ویتکنگها را زمینگیر کرد و دوم، «پروژه نیل آبی» در کوبا که با ایجاد خشکسالی تعمدی در این کشور، به نابودی محصول استراتژیک نیشکر و ضربه مهلک به اقتصاد کوبا منجر شد. انتشار این مستندات اکنون موجی از واکنشها را در خصوص دلایل واقعی خشکسالیهای سریالی در خاورمیانه برانگیخته است.
در دنیای پیچیده امروز، عبور از مفهوم «جنگ سخت» و رسیدن به «جنگهای ترکیبی و اکولوژیک»، دیگر یک سناریوی هالیوودی یا تئوری توطئه نیست، بلکه یک دکترین اثباتشده نظامی در پنتاگون است. اظهارات اخیر دکتر قویدل در خصوص پروژه «کمتریل» و دستکاری ابرها، خط بطلانی است بر سادهلوحی سیاسی کسانی که گمان میکنند دشمنی ایالات متحده تنها به تحریمهای اقتصادی یا ناوگانهای دریایی ختم میشود.
واقعیت تلخ این است که غرب با استفاده از تکنولوژیهای پیشرفته و تحت پوشش پروژههای تحقیقاتی، سالهاست که نزولات جوی را به عنوان یک متغیر ژئواستراتژیک در کنترل خود درآورده است. وقتی آمریکا در دهه 60 و 70 میلادی هیچ ابایی از ایجاد سیلهای ویرانگر در ویتنام (عملیات پاپای) و خشکاندن مزارع نیشکر کوبا نداشته است، آیا منطقی است بپذیریم که در برابر کشورهایی که آنها را «تهدید موجودیتی» خود میداند، دست روی دست بگذارد؟
اینجا دقیقاً همان نقطهای است که غربگرایان داخلی و عاشقان بزککردهی رویای آمریکایی-پهلوی باید با واقعیت روبرو شوند. کسانی که منشأ تمامی بحرانهای زیستمحیطی و خشکسالیهای کشور را صرفاً به سوءمدیریت داخلی تقلیل میدهند و چشمان خود را بر تروریسم اقلیمی میبندند، در واقع در حال تکمیل پازل جنگ شناختی دشمن هستند. بازدید عالیترین مقام اجرایی آمریکا (ترامپ) از تجهیزات کمتریل، پیام روشنی دارد: جنگ امروز، جنگ بر سر قطرههای باران و خوشههای گندم است. تا زمانی که درک نکنیم دشمن برای فلج کردن اقتصاد و ایجاد نارضایتی اجتماعی حتی به ساختار ابرها نیز رحم نمیکند، در اتخاذ استراتژیهای پدافند غیرعامل اقلیمی، فرسنگها از واقعیت عقب خواهیم ماند. زمان آن رسیده که دیپلماسی محیطزیست ما از حالت انفعال خارج شده و علیه این «سلاحهای کشتار جمعی خاموش»، در مجامع بینالمللی طرح دعوی کند.
ساعدنیوز در فضای مجازی
