به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، تحولات نظامی اخیر در منطقه نشان میدهد که خطرناکترین سلاح در یک جنگ لزوماً بزرگترین، سریعترین یا پنهانکارترین تجهیزات نیستند، بلکه تسلیحاتی هستند که میتوانند با هوشمندی، معادلات دشمن را بر هم بزنند. موشک ایرانی «خیبرشکن» دقیقاً مصداق بارز این تغییر رویکرد است که با توانایی تصمیمگیری و تصحیح مسیر مستقل در میان پرواز، به عنصری متمایز در میدان نبرد تبدیل شده است.
این تسلیحات که با هزینهای اندک تولید میشوند و به دلیل قابلیت استتار و پرتاب سریع، رهگیری آنها دشوار است، چالشهای جدی را برای سیستمهای دفاع موشکی پیشرفته آمریکا پدید آوردهاند. گزارشها حاکی از آن است که موشکهای خیبرشکن با عبور از بردهای مختلف، توانستهاند به تأسیسات و پایگاههای نظامی حساسی نظیر پایگاه هوایی موفق السلطی در اردن آسیب رسانده و سامانههای پیشرفتهای مانند «تاد» و «پاتریوت» را هدف قرار دهند.
کارشناسان نظامی و مقامات آمریکایی اکنون اذعان دارند که پیشرفتهای مداوم ایران در بهبود زنجیره تأمین و افزایش هوشمندی این موشکها — از جمله تغییر مسیرهای پروازی و مانورهای متنوع جهت پیچیده کردن فرآیند رهگیری — امنیت داراییهای نظامی ایالات متحده در منطقه را به شدت تحتالشعاع قرار داده و آن را به ابزاری برای ایجاد اضطراب مداوم در میان طراحان نظامی آمریکا مبدل ساخته است.
از دیدگاه شما، بزرگترین نقطه قوت موشک «خیبرشکن» در مقایسه با سایر تسلیحات چیست؟ کامنت بگذارید.
