به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،قاب تصویر آرام و باوقار استاد غلامحسین بنان بر روی یک صفحه گرامافون قدیمی، بهانهای است برای شنیدن یکی از پرشورترین اجراهای تاریخ موسیقی ایران. حنجره طلایی بنان در این ویدیوی روحنواز، غزل سوزناک شیخ اجل را چنان با ظرافت و عمق احساس میخواند که بند بند وجود هر شنوندهای را به لرزه درمیآورد. ترکیب این صدای آسمانی با حس نوستالژیک، مخاطب را به روزگاری میبرد که کلام و آوا در اوج اصالت با جان عاشق گره میخورد.
کلمات جادویی سعدی در این قطعه، با جادوی صدای بنان به یک تراژدی عاشقانه و نفسگیر تبدیل شده است. ابیاتی چون «جان به دیدار تو یک روز فدا خواهم کرد» و «یعلم الله که من از دست غمت جان نبرم»، حکایت از دلدادگی جنونآمیز و درد شیرین فراق دارد. سوز پنهان در این اجرا، به خوبی راوی حال عاشقانی است که با یک نگاه مست یار، تمام غمهای جهان را از یاد بردهاند و در مسیر این عشق، حاضرند در راه وصال، هستی و اعتباری برای خود قائل نشوند.
شنیدن این شاهکار مسحورکننده در هیاهوی روزمره، همچون پناهگاهی آرامبخش و دعوتی است به تصفیه روح با نابترین احساسات انسانی. طنین آوای بنان در این اثر نشان میدهد که چگونه یک اجرای اصیل میتواند مرزهای زمان را بشکافد و داغ عشق را در دل نسلی که شاید آن روزگار را ندیده باشند، تازه کند. این قطعه نه تنها یک اثر موسیقایی، بلکه مرثیهای شکوهمند برای تمام دلدادگانی است که در حسرت نگاه غمخوارانه یار میسوزند و تسلیم قدرت عشق شدهاند.
خبر از عیش ندارد که ندارد یاری
دل نخوانند که صیدش نکند دلداری
جان به دیدار تو یک روز فدا خواهم کرد
تا دگر برنکنم دیده به هر دیداری
یعلم الله که من از دست غمت جان نبرم
تو به از من بتر از من بکشی بسیاری
غم عشق آمد و غمهای دگر پاک ببرد
سوزنی باید کز پای برآرد خاری
مِی حرام است ولیکن تو بدین نرگس مست
نگذاری که ز پیشت برود هشیاری
میروی خرم و خندان و نگه مینکنی
که نگه میکند از هر طرفت غمخواری
خبرت هست که خلقی ز غمت بیخبرند
حال افتاده نداند که نیفتد باری
سرو آزاد به بالای تو میماند راست
لیکنش با تو میسر نشود رفتاری
مینماید که سر عربده دارد چشمت
مست خوابش نبرد تا نکند آزاری
سعدیا دوست نبینی و به وصلش نرسی
مگر آن وقت که خود را ننهی مقداری
اگر قرار باشد این قطعهی عاشقانه و سوزناک را به کسی تقدیم کنید، او کیست؟ در کامنت ها بنویسید.