به گزارش سرویس کودک ساعدنیوز، در جوامع مذهبی، یکی از دغدغههای اساسی والدین، نحوه برقراری ارتباط صحیح و ماندگار کودکان با فضاهای آیینی و هیئتهاست. دکتر سعید عزیزی در گفتگویی تخصصی به بررسی این موضوع پرداخته و تأکید میکند که برخورد سنتی یا تحمیلی نه تنها راهگشا نیست، بلکه میتواند منجر به دلزدگی کودکان از این فضاها شود.
دکتر عزیزی معتقد است برای علاقهمند کردن کودک به هیئت، باید فضایی فراهم شود که در آن، کودک در کنار انجام فعالیتهای مورد علاقه خود (مانند بازی با لگو یا ماشینبازی)، صدای روضه یا مداحی را نیز به عنوان یک پسزمینه دلپذیر بشنود. هدف این است که «احساس خوب» حضور در هیئت به صورت یک حس خوشایند در ضمیر ناخودآگاه کودک ثبت شود.
بسیاری از فضاهای مذهبی صرفاً برای بزرگسالان طراحی شدهاند؛ فضاهایی که تاریک، سنگین و بدون جذابیتهای بصری و صوتی برای کودکان هستند. وقتی کودک در این محیطها نتواند «حس معنوی» را درک کند، بهسرعت دچار خستگی شده و والدین را به ستوه میآورد. دکتر عزیزی تأکید دارد که فضا باید برای کودک «مأنوس» باشد و مفاهیم مثبت با دنیای کودکانه آنها گره بخورد.
کودکان به طور طبیعی به دنبال هیجان هستند. اگر در هیئتها به این نیاز مثل حضور در آیینهای پرشور توجه نشود، کودک دچار سرخوردگی میشود. بنابراین، باید اجازه دهیم کودکان لذتهای حسی و هیجانی خود را در بستر معنوی تجربه کنند.
اصلیترین رویکرد برای تربیت دینی کودکان در محیطهای مذهبی، پرهیز از سختگیری و جایگزینی آن با «خاطرهسازی مثبت» است. طبق دیدگاه دکتر سعید عزیزی، هیئت نباید مکانی برای «خسته کردن» کودک باشد، بلکه باید محیطی باشد که کودک در آن احساس آرامش و شادی کند. تنها در این صورت است که میتوانیم امیدوار باشیم پیوند عمیق و پایدار بین کودکان و مفاهیم مذهبی شکل بگیرد و آنها با اشتیاق در این فضاها حضور یابند.
شما چطور؟ تا به حال تجربهای داشتهاید که فرزندتان در هیئت بیقراری کند؟ از چه روشی برای سرگرم کردن او استفاده کردهاید؟