سلام به تو که در این سه‌شنبه‌ی زیبا، دوازدهمین روز از آبانِ هزاررنگ، قلبت را به روی معجزاتِ امروز باز کرده‌ای. 🍁
سه‌شنبه‌ها قله‌ی هفته‌اند؛ جایی که نیمی از مسیرِ پرهیاهوی روزهای کاری را بالا آمده‌ایم و حالا وقت آن است که در این ایستگاهِ میانی، نفسی تازه کنیم. در قلبِ پاییز، وقتی بادهای سرد خبر از تغییر می‌دهند، شکرگزاری همان شال‌گردنِ گرمی است که روانمان را از سرمای ناامیدی، اخبار منفی و اضطراب‌ها می‌پوشاند. بیایید امروز، پیش از آنکه دوباره درگیرِ دویدن‌های بی‌وقفه شویم، در این قله‌ی زمانی بایستیم و به داشته‌هایی نگاه کنیم که شاید تا دیروز اصلاً به چشممان نمی‌آمدند، اما امروز ستون‌های آرامش و امنیت ما هستند.
این 10 جمله را امروز با ایمانی راسخ مرور کنیم و با اشتراک‌گذاری آن‌ها، بانی تکثیر انگیزه و ثبات در جهان باشیم💚
«خدای بنده‌نواز من، سپاسگزارم برای قدرتِ بخششم؛ که توانستم از کسانی که دلم را شکستند عبور کنم تا روحم در زنجیرِ کینه‌ها اسیر نماند.»
«پروردگارا، شکرت برای موسیقیِ ملایمِ باد یا صدای خش‌خشِ برگ‌ها پشت پنجره؛ سمفونیِ شگفت‌انگیز طبیعت که امروز برای آرامشِ روان من نواختی.»
«معبود من، تو را سپاس برای آن لحظاتی که در سکوت، دستم را روی قلبم می‌گذارم و از تپش‌های منظمش می‌فهمم که هنوز فرصتِ زندگی و عاشقی دارم.»
«خدای بزرگ، شکرت برای "نمی‌دانم"های زندگی‌ام؛ همان ابهاماتی که به من یادآوری می‌کنند قرار نیست کنترل همه‌چیز دست من باشد و باید به چیدمانِ تو اعتماد کنم.»
«بارالها، سپاسگزارم برای خنده‌های بی‌دلیلی که ناگهان در میانه‌ی یک روز پرالتهاب با یادآوری یک خاطره بر لبانم می‌نشیند و خستگی‌ام را می‌برد.»
«ای خالق نور، تو را شکر برای چراغِ روشنِ خانه‌ام در شب‌های بلند پاییز؛ نعمتی که امنیت و گرمای خانواده را در دلِ تاریکی حفظ می‌کند.»
«خدای عزیزم، شکرت برای تکنولوژی و اینترنت؛ که به من اجازه می‌دهد تنها با چند پیام یا تماس، صدای مادر، پدر یا عزیزی را بشنوم که فرسنگ‌ها از من دور است.»
«پروردگارِ مهربان، سپاس برای اشک‌هایی که به وقتِ دلتنگی یا خوشحالی سرازیر می‌شوند؛ تا پنجره‌ی غبارگرفته‌ی روحم را به زیباترین شکل شستشو دهند.»
«ای پناهِ امن، شکرت برای لباس‌های گرمی که امروز به تن دارم؛ زره‌ای نرم و لطیف که مرا در برابر سرمای استخوان‌سوزِ بیرون محافظت می‌کند.»
«خدای من، تو را سپاس برای تمامِ "اتفاقاتِ بدی که نیفتاد"؛ تصادف‌هایی که نشد، بیماری‌هایی که نگرفتم و بلاهایی که با دستانِ نامرئی‌ات از من دور کردی.»
خداوند در قرآن کریم، پرده از یک حقیقت تکان‌دهنده برمی‌دارد و به ما یادآوری می‌کند که حتی اگر تمام عمرمان را صرفِ شمردن داشته‌هایمان کنیم، باز هم کم می‌آوریم:
«وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَهَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِیمٌ» «و اگر نعمت‌های خدا را بشمارید، هرگز نمی‌توانید آن‌ها را احصا کنید (به شماره آورید)؛ بی‌گمان خداوند آمرزنده مهربان است.» (سوره نحل، آیه 18)
هم‌نوردِ من در این سه‌شنبه‌ی پاییزی، وقتی در قله‌ی هفته می‌ایستی و به جای شمردنِ نداشته‌ها، روی فراوانیِ بی‌کرانِ خدا تمرکز می‌کنی، کائنات با شتابی عجیب درهای برکت را به رویت می‌گشاید. اگر امروز آماده‌ای تا با این سپرِ جادویی به جنگِ تمامِ ناامیدی‌ها بروی و نیمه‌ی دوم هفته‌ات را رویایی بسازی، همین الان با تمام احساست در بخش دیدگاه‌ها بنویس: «خدایا، برای نورِ امیدت در روزهای ابری و نعمت‌های بی‌شمارت شکرت» یا یک ایموجی پرنده سفید (🕊️) به نیتِ رهایی و پروازِ روحت از غصه‌ها کامنت کن. یادت نرود این متنِ سرشار از آرامش را برای کسی بفرستی که می‌دانی امروز در میانه‌ی راه خسته شده و نیاز به یک آغوشِ کلامی دارد. سه‌شنبه‌تان پر از گشایش‌های ناگهانی و حالِ خوب! ✨
