به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، فروغالزمان فرّخزاد (8 دی 1313 – 24 بهمن 1345) شاعر بود. او شش کتاب شعر منتشر کرد که از نمونههای شایان شعر نوی فارسی هستند. فرّخزاد با مجموعههای اسیر، دیوار و عصیان در قالب شعر نیمایی کار خود را آغاز کرد. او یکی از پیشگامان شعر نوی فارسی دانسته شده است.
انتخاب چنین پوششی میتواند استعارهای تصویری از جسارت و استقلال فروغ باشد؛ همان روحیهای که در شعرهایش نیز بهوضوح جریان دارد. فروغ با این استایل، تصاویری مرسوم از زنانگی را در هم میشکند و بهجای آن چهرهای تازه ارائه میدهد: زنی آزاد، جسور، ماجراجو و رها از قید و بند کلیشهها. کت چرمی و کلاه کابوی، نماد سختی و مقاومتند و در کنار نگاه نافذ و حضور قدرتمند او، بهنوعی بیانیهای تصویری از ارادهی زنانه در دهه 40 خورشیدی تبدیل میشوند.
از زاویهای دیگر، این استایل را میتوان امتداد همان دگرگونی دانست که فروغ در زبان شعر فارسی پدید آورد. همانطور که در «تولدی دیگر» مرزهای سنتی را در هم شکست و به صدایی نو بدل شد، در ظاهر و سبک شخصیاش نیز همین میل به نوآوری و متفاوت بودن آشکار است. این تصویر نهفقط یک ژست هنری، بلکه نمادی از طغیان و عصیان علیه ساختارهای مسلط فرهنگی و اجتماعی ایران است؛ تصویری که امروز هم همچون شعرهایش، حامل پیام آزادی و رهایی باقی مانده است.
